မ်ိဳးဆက္တဆက္စာ ရင္းလိုက္ရၿပီ

Friday, 28 November 2008 19:21 ရဲနည္ | irrawaddy

သံဃာေတာ္မ်ား၊ လူမႈေရးလုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္ေနသူမ်ား၊ ေရွ႕ေနမ်ားႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အပါအဝင္ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီ အေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္း လႈပ္ရွား ေနသူမ်ားကို ႏွစ္ရွည္ ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္ျခင္း၊ ေဝးလံေသာ အရပ္မ်ားသို႔ ေရႊ႕ဆိုင္းေထာင္ခ်ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္လုိက္ျခင္းက စစ္အစိုးရအေနႏွင့္ ျမန္မာျပည္ ေကာင္းရာ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားကို ေနာက္ဆံုး ေစာ္ကားလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊက ျပည္သူလူထုကို စစ္အစိုးရ၏ လမ္းျပေျမပံု ၇ ခ်က္အား ဖိအားေပး ေထာက္ခံ ခိုင္းကာ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ၍ ေခတ္မီဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ႀကီး တည္ေဆာက္မည္ဟု ေျပာေနရင္းက ဒီမိုကေရစီအေရး ေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားကို ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္သည့္အေပၚ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝန္း၏ တုန္႔ျပန္ခ်က္က အားနည္းေလ်ာ့ပါးလြန္းလွသည္။

ယခင္တပတ္က က်င္းပခဲ့သည့္ ကမၻာ့ကုလသမဂၢအေထြေထြညီလာခံ တတိယေကာ္မတီ အစည္းအေဝးတြင္ ျမန္မာျပည္ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေၾကညာခ်က္တေစာင္ ထုတ္ျပန္ႏိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း ယင္းေၾကညာခ်က္အတြက္ မဲခြဲဆံုးျဖတ္ရာ ေထာက္ခံမဲ ၈၉ မဲ၊ ကန္႔ကြက္မဲ ၂၉ ႏွင့္ ၾကားေန ၆၃ မဲ ရရွိခဲ့ သည္ကိုၾကည့္ျခင္းျဖင့္ ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ ႏိုင္ငံတကာမိသားစုက ခိုင္မာ ညီညြတ္သည့္ ရာဇသံ ေပးႏိုင္ျခင္း မရွိေၾကာင္း ျပညႊန္းေနသည္။

တခ်ိန္တည္းတြင္ အာဆီယံ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ားသည္လည္း ျမန္မာစစ္အစိုးရ၏ လတ္တေလာ ဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်မႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ေနသည့္ျပင္ အိမ္နီးခ်င္း ၂ ႏိုင္ငံျဖစ္သည့္ တ႐ုတ္ႏွင့္ အိႏၵိယ ႏိုင္ငံမ်ားကလည္း ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီအေရးကို ေထာက္ခံဖို႔ ေနေနသာသာ ၎တို႔၏ အက်ိဳးစီးပြား အတြက္ စစ္အစိုးရႏွင့္ ပူးေပါင္းခြင့္ရေရးကိုသာ ႀကိဳးပမ္းေနၾကသည္။

တ႐ုတ္ျပည္က လာမည့္ ၂၀၀၉ တြင္ ရခိုင္ျပည္နယ္မွတဆင့္ ယူနန္ထိ ေရနံပိုက္လိုင္း တည္ေဆာက္ ေတာ့မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းမ်ားထုတ္ျပန္ ထားၿပီးျဖစ္သည္။ တခ်ိန္တည္းတြင္ အိႏၵိယကလည္း ယခုအခါ စစ္ေတြ ဆိပ္ကမ္း တည္ေဆာက္ရန္ ကံထ႐ိုက္စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆို ၿပီးၿပီျဖစ္သည္။

အေမရိကန္ႏွင့္ ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ားက ျမန္မာစစ္အစိုးရကို စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈမ်ား ျပဳလုပ္သည္ ဆိုေသာ္လည္း အေမရိကန္ အိမ္ျဖဴေတာ္အေနႏွင့္ လတ္တေလာ ျမန္မာ့အေရးကို လွည့္ၾကည့္ႏိုင္မည့္ အေနအထား မရွိႏိုင္ေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ၎တို႔ရင္ဆိုင္ေနရသည့္ ကမၻာ့စီးပြားပ်က္ကပ္ ကိစၥ ေျဖရွင္းရန္၊ အစိုးရသစ္အပ္ႏွင္းရန္ႏွင့္ အာဖဂန္နစၥတန္ႏွင့္ အီရတ္ ျပႆနာမ်ားေျဖရွင္းေရးက ပိုမို အေရးႀကီး သည့္ကိစၥရပ္မ်ား ျဖစ္ေနေပသည္။

မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ အေမရိကန္အေျခစိုက္ ျမန္မာျပည္ လူ႔အခြင့္အေရးရရွိေရးအတြက္ လႈံ႕ေဆာ္ မဲဆြယ္ ေနသူမ်ားကမူ အေမရိကန္သမၼတသစ္ အိုဘားမားႏွင့္ ၎၏ အစိုးရသစ္အေနႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားေရး မူဝါဒကို ဦးစားေပးလုပ္ေဆာင္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကသည္။ ထုိကိစၥရပ္ကိုေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမည္ ျဖစ္ပါသည္။

သို႔ရာတြင္ ႏိုင္ငံေရးကၽြမ္းက်င္သူမ်ား ဆိုသည့္ ပညာ့အိုးကြဲမ်ားကေတာ့ “ဘာမွမရွိတာထက္စာရင္ တခုခု ရွိတာက ပိုေကာင္းပါတယ္” ဟူ၍ စိတ္ပ်က္စရာ ေျပာဆိုေနဆဲျဖစ္သည္။ ထိုသူတို႔၏ ေျပာဆိုမႈမ်ားက ျမန္မာျပည္ႀကီး အေမွာင္မိုက္ဆံုး ကာလကို ခ်ဥ္းကပ္ေနၿပီဟု ညႊန္ျပေနသည့္အလားပင္။

သူတို႔ကပဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားကို အႏွစ္ ၂၀ အတြင္း မဟာဗ်ဴဟာက်ေသာ က်ဆံုးမႈကို ေဆာင္က်ဥ္းခဲ့သူမ်ားဟု ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေဝဖန္ၾကျပန္သည္။

ထိုပညာ့အိုးကြဲမ်ားက ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ျဖတ္သမ္းကာ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားခ်မွတ္ထားသည့္ အေျခခံ ဥပေဒသစ္ေအာက္၌ ေအာင္ျမင္သည့္ အခြင့္အလမ္းတခု ပြင့္ႏိုင္သည္ဟု ယံုၾကည္ေနၾကသည္။

အမွန္က ေနျပည္ေတာ္ရွိ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားမွာ ျပည္သူလူထုကို အာဏာခြဲေပးဖို႔ ေနေနသာသာ ၎တို႔ အခ်င္းခ်င္းပင္ ခြဲေဝယူရန္ မေလာက္မင ျဖစ္ေနဆဲရွိေသးသည္။

တခ်ိန္တည္းတြင္ လက္ေတြ႕က်သူမ်ားဟု မိမိကုိယ္မိမိ ေျပာေနသူမ်ားကလည္း ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးကို အတြင္း ႏွင့္ အျပင္ ဟူ၍ ခြဲျခားကာ ျပည္ပ (အျပင္) မွ အတိုက္အခံမ်ားကို စစ္အစိုးရအေပၚေဝဖန္႐ံုသာ တတ္ႏိုင္ၿပီး ျပည္တြင္း (အတြင္း) ရွိ ျပည္သူလူထု ေန႔စဥ္ခံစားေနရသည့္ ေဝဒနာမ်ားကို အျဖစ္မွန္အတိုင္း မသိရွိသူမ်ား ဟု စြပ္စြဲေျပာဆို ေနျပန္သည္။

ေသခ်ာသည္ကေတာ့ လတ္တေလာ ေထာင္ဒဏ္ ၆၅ ႏွစ္ ခ်မွတ္ခံထားရသည့္ ဒီမိုကေရစီအေရး ႀကိဳးပမ္းသူ တို႔ကသာ အတြင္း ႏွင့္ အျပင္ ဟူေသာ ေဝါဟာရမ်ားကို အမွန္တကယ္ သိရွိသူမ်ား ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ တေန႔တေန႔ ေမွာင္မိုက္စိုစြတ္ ညစ္ပတ္ေပေရလွေသာ ႀကိဳးတိုက္ခန္းထဲတြင္ ႏိုးထကာ အခ်ိန္မ်ားစြာကို ေက်ာ္ျဖတ္ေနရသည့္ သူတို႔ေလာက္ အတြင္းႏွင့္အျပင္ ျခားနားခ်က္ကို မည္သူမွ သိႏိုင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။

လက္ရွိအေျခအေနအရ ေရြးစရာလမ္းလံုးဝမရွိ။ ႏိုင္ငံေရးအရ လမ္းပိတ္ေနသည့္ ယခု အေနအထားတြင္ ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြး ညႇိႏႈိင္း အေျဖရွာျခင္းကသာ တခုတည္းေသာ ေျဖရွင္းရန္နည္းလမ္းဟု ျမင္ပါသည္။

ျမန္မာျပည္သူလူထုက ဒီမိုကေရစီ အ႐ုဏ္ဦးကို မနက္ျဖန္တြင္ ျမင္ရလိမ့္မည္မဟုတ္ ဆိုသည္ကို နားလည္ ထားၿပီးျဖစ္သည္။ ကုလသမဂၢ အထူးကိုယ္စားလွယ္ မစၥတာအိုေဟးကင္တနာ၏ စကားအတိုင္း ေျပာရလွ်င္ “ဒီမိုကေရစီဆိုတာ တညတည္းနဲ႔ ရႏိုင္တဲ့အရာမဟုတ္ဘူး။ မ်ိဳးဆက္နဲ႔ခ်ီၿပီးကို ေစာင့္ရမွာ” ဟု ဆိုရမည္ ျဖစ္သည္။

ယေန႔အခ်ိန္တြင္ ငယ္ရြယ္ ႏုပ်ိဳၿပီး ဥာဏ္ပညာႏွင့္ျပည့္စံုေသာ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေခါင္းေဆာင္ မ်ားကို ကမၻာက အလိုရွိေနသည္မွာ အေမရိကန္သမၼတ အိုဘားမားက သက္ေသျဖစ္သည္။ “အေျပာင္းအလဲ” ဆိုသည့္ စကားလံုးကိုလည္း ကမၻာ့လူထုက ေမွ်ာ္လင့္တႀကီးျဖင့္ ေျပာဆိုေနၾကၿပီ။

သို႔ရာတြင္ ျမန္မာျပည္၏ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သင့္သူမ်ားကေတာ့ လမ္းမေပၚတြင္ အသတ္ခံရ၊ ႏွစ္ရွည္ ေထာင္ခ်ခံရ၊ ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ ပုန္းခိုရႏွင့္ ႐ုန္းကန္ေနရဆဲ ျဖစ္သည္။

ထိုသို႔ ျပင္းထန္ေသာ ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္ခံရသည့္တိုင္ေအာင္ ထိုသူတို႔က လံုးဝ ဒူးေထာက္ အ႐ႈံးေပး လိမ့္္မည္မဟုတ္ေပ။ စစ္အစိုးရ၏ တရား႐ံုးက ေထာင္ဒဏ္ မ်ားခ်မွတ္ၿပီးခ်ိန္တြင္ ၆၅ ႏွစ္ ေထာင္ဒဏ္ သတ္မွတ္ခံရသူ ၈၈ မိ်ဳးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ တဦးျဖစ္သည့္ ကိုမင္းေဇယ်က မေၾကာက္မရြံ႕ ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့သည္ကို အားလံုးသိၿပီး ျဖစ္သည္။

“၆၅ ႏွစ္ထဲလားကြ” ဟု သူ ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့ၿပီ။

ကမၻာႀကီးက အေရွ႕သို႔ေရြ႕လ်ားေနပါသည္။ လူသားအားလံုး မိမိလုပ္ေဆာင္စရာ ရွိသည္တို႔ကို ေန႔စဥ္ လုပ္ေဆာင္ေနရပါလိမ့္မည္္ …။ သို႔ေသာ္ ရဲရင့္ကာ သတၱိႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ အက်ဥ္းက်ခံေနရသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေကာင္းရာေကာင္းက်ိဳးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားကိုေတာ့ မေမ့မေလွ်ာ့သင့္၊ ထို႔ျပင္ ေမွာင္ပိန္းေသာ နံရံေလးဘက္အလယ္တြင္ သူတို႔ကို ေသဆံုးခြင့္ မျပဳသင့္ဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။

[+/-]Read More...

[+/-]Summary only...

Dance Off with the Star Wars Stars 2008

Am I the only one that thinks that this is absolutely awesome? This show took place last June during the Star Wars Weekends at Disney’s Hollywood Studios. Be sure to watch it till the end, unless you don’t mind missing Lord Vader’s awesome performance.

[+/-]Read More...

[+/-]Summary only...

အီလက္ထရြန္းနစ္၊ အႏွစ္ ၂၀ ႏွင့္ စိတ္မေကာင္းျခင္းမ်ားစြာ

ေအးခ်မ္းေျမ႕ (ဧရာ၀တီ)

သတင္း ၾကားၾကားခ်င္း အားလံုးက ေတာက္ေခါက္ၾကသည္။ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္သည္ ဆိုသည့္ စကားျဖင့္ မလံုေလာက္ေတာ့၊ ဘယ္လို စကားလံုးမ်ိဳးႏွင့္ မွလည္း ေဖာ္ျပရန္ မစြမ္းေတာ့ေၾကာင္း ေျပာဆို ေနၾကသည္။ အႏွစ္ ၂၀ ဆိုသည့္ သတင္း က ေတာမီးပ်ံ႕သလို တကမၻာလံုးမွာရွိသည့္ ျမန္မာမ်ားထံကို မိနစ္ပိုင္း နာရီပိုင္းအတြင္း ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားခဲ့သည္။

တေန႔က ျမန္မာဘေလာ့ဂါတဦးျဖစ္သူ ကိုေနဘုန္းလတ္ကို အမိန္႔ခ်သည္။ တႏွစ္နီးပါး ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားခဲ့ၿပီးမွ ခ်သည့္ အမိန္႔က ေထာင္ဒဏ္ အႏွစ္ ၂၀ ကို ၆ လစြန္းေသးသည္။

ကုိေနဘုန္းလတ္၏ ရင္းႏွီးေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ဘေလာ့ေလာကမွ လူခ်င္း မျမင္ဘူးေသာ္လည္း စာခ်င္း ဆက္ႏႊယ္ ရင္းႏွီးၾကသူမ်ား၊ ဘေလာ့ေလာကမွ မဟုတ္ေသာ္လည္း ဘေလာ့မ်ားကို ဝင္ထြက္သြားလာ ဖတ္႐ႈေနေသာ စာဖတ္သူမ်ား အထူးသျဖင့္ လူငယ္မ်ားအားလံုး အသံတသံတည္း ထြက္လာသည္ ထိုအသံက “မတရားလိုက္တာ” ဟူ၍ ျဖစ္သည္။

ကိုေနဘုန္းလတ္မွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနတတ္သည့္ လူငယ္တဦးျဖစ္ၿပီး လူမႈေရးကိစၥရပ္မ်ားတြင္ စိတ္အား ထက္သန္သူ တဦးျဖစ္သည္ဟု စင္ကာပူတြင္ ေနထိုင္သည့္ သူႏွင့္ ရင္းႏွီးသူ သူငယ္ခ်င္း တဦးကေျပာသည္။

“သူက ႏိုင္ငံေရးသမားလည္း မဟုတ္ဘူး။ မတရားတာကို လက္ပိုက္ၾကည့္ မေနခ်င္တဲ့ သူလိုကုိယ္လို လူငယ္တဦးပါ” ဟု ကိုေနဘုန္းလတ္ႏွင့္ ဆံုဖူးသည့္ ဘေလာ့ဂါဂ်စ္တူးက ေျပာသည္။ ယခုကဲ့သို႔ ေထာင္ဒဏ္ အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ ခ်မွတ္လိုက္ ျခင္းက ျပည္တြင္းမွ ဘေလာ့ဂါမ်ားကို ဘာမွ မလုပ္ရဲေအာင္ ေျခာက္လွန္႔ လိုက္ျခင္း သို႔မဟုတ္ စိန္ေခၚလိုက္ျခင္း ျဖစ္ႏိုင္ သည္ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။

ကိုေနဘုန္းလတ္ကို ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ ဆက္ႏႊယ္ေနေၾကာင္း ေျပာစရာဆို၍ ၎မွာ အန္အယ္လ္ဒီ လူငယ္ တဦးျဖစ္ ေနသည္ ဆိုသည့္ အခ်က္တခ်က္သာရွိသည္။

သူသည္ ျမန္မာဘေလာ့ဂါေလာကကို ဦးေဆာင္ခဲ့သူတဦးလည္း ျဖစ္ေသး၏။ သူ၏ ဘေလာ့ အမည္ “က်ေနာ္လြတ္က်သြား တဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္” ကိုအစြဲျပဳ၍ ဘေလာ့ဂါ အသိုင္းအဝန္းက သူ႔ကို ၿမိဳ႕စားႀကီးဟု ေခၚၾကသည္။

၂၀၀၇ ခုႏွစ္အေစာပိုင္းကစ၍ ျမန္မာဘေလာ့ဂါမ်ား အလွ်ိဳ အလွ်ိဳေပၚလာခ်ိန္တြင္ ကိုေနဘုန္းလတ္၏ www.nayphonelatt.blogspot.com ဆိုသည့္ ဘေလာ့တခု ျမန္မာဘေလာ့ဂါမ်ား ၾကားတြင္ ေရပန္းစားလာသည္။ ထိုဘေလာ့တြင္ အႏုပညာေျမာက္ေသာ ကဗ်ာမ်ား၊ ရသအက္ေဆးမ်ား၊ ပန္းခ်ီအေၾကာင္းႏွင့္ ဓာတ္ပံုမ်ားကို ေတြ႕ျမင္ ဖတ္႐ႈရသည္။

ကိုေနဘုန္းလတ္က အႏုပညာကို ခုံမင္ျမတ္ႏိုးသူ လူငယ္တဦး ျဖစ္ေၾကာင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ေနထိုင္ေသာ သူႏွင့္ ရင္းႏွီးသည့္ ဘေလာ့ဂါသူငယ္ခ်င္းတဦးကေျပာသည္။

“သူနဲ႔က်ေနာ္ ေပါင္းလာတဲ့ ၁ ႏွစ္ေလာက္သက္တမ္းမွာ သူစိတ္ဆိုးတာ၊ စိတ္တိုတာ တခါမွမေတြ႕ဖူးဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ အနာခံစရာရွိ သူပဲခံတယ္” ဟု ၎ကဆိုသည္။ အင္တာနက္အသံုးျပဳသူ မ်ားအၾကား ဘေလာ့ဟူသည့္ အသံုးအႏႈန္း ပ်ံ႕ႏွံ႔ တြင္က်ယ္ေစရန္ ဦးေဆာင္ခဲ့သူ တဦးလည္း ျဖစ္သည္ဟု ၎က ဆက္ေျပာသည္။

၂၀၀၇ စက္တင္ဘာ သံဃာ့အေရးေတာ္ပံု မတိုင္ခင္ႏွင့္ ၎ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ႏိုင္ငံေရး သီးသန္႔ ဘေလာ့မ်ား ေပၚလာခဲ့ေသာ္ လည္း ကိုေနဘုန္းလတ္ ဘေလာ့တြင္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အရိပ္အႁမြက္မွ်ပင္ မေတြ႕ၾကရ။

ကိုေနဘုန္းလတ္ကို ျမန္မာစစ္အစိုးရက ယခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလကုန္ပိုင္းတြင္ ဖမ္းဆီးခဲ့ၿပီး ယခု တႏွစ္နီးပါး ၾကာမွ အမိန္႔ခ်မွတ္ ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုသို႔အမိန္႔ခ်မွတ္ရာတြင္ သူက်ခံရမည့္ ေထာင္ဒဏ္ ႏွစ္ ၂၀ ႏွင့္ ၆ လ အနက္ အီလက္ထရြန္းနစ္ ပုဒ္မ အတြက္ ၁၅ ႏွစ္၊ ဗီဒီယုိအက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၃၂ (ခ) ၃၆ အရ ၃ ႏွစ္ႏွင့္ ၆ လ၊ ႏွင့္ အမ်ားျပည္သူဆူပူေအာင္ လႈံ႕ေဆာ္မႈ ပုဒ္မ ၅၀၅ (ခ) အတြက္ ၂ ႏွစ္ တို႔ျဖစ္ေၾကာင္း ၎၏ မိခင္ျဖစ္သူက ရွင္းျပသည္။

“ကမၻာအရပ္ရပ္မွာ နည္းပညာနဲ႔ ဆက္သြယ္ေရးေတြ ဒီေလာက္တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံက အီလက္ထရြန္း နစ္ပုဒ္မ ဆိုၿပီး လူသတ္မႈေလာက္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ စြဲခ်က္တင္ အမိန္႔ခ်တာကေတာ့ မတရားသျဖင့္ လြန္လြန္းပါတယ္” ဟု စင္ကာပူတြင္ အလုပ္လုပ္ေနေသာ ျမန္မာဘေလာ့ဂါ တဦးက ေျပာသည္။

ကိုေနဘုန္းလတ္ကို ဖမ္းဆီးစဥ္က ၎၏ အီးေမးလ္မ်ားတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊကို ေနာက္ေျပာင္ထားသည့္ ကာတြန္း ပံုမ်ားေတြ႕ရွိေသာေၾကာင့္ အီလက္ထရြန္းနစ္ဥပေဒႏွင့္ညိစြန္းခဲ့ေၾကာင္း ၾကားသိရသည္။ ထို႔ျပင္ ၎ထံတြင္ သီးေလးသီး အၿငိမ့္ေခြေတြ႕ရွိေသာေၾကာင့္ ဗီဒီယိုအက္ဥပေဒႏွင့္ ၿငိစြန္းသည္ဟုလည္း အလြတ္သေဘာ ေျပာဆိုေနၾကသည္။

“ဗီဒီယိုအက္နဲ႔စြဲမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ပြထေနတဲ့ ဒီဗီဒီအေရာင္းဆိုင္ေတြ အားလံုးကို ဖမ္းရမွာ။ အဲဒါေတြက် ေတာ့ လိုင္းေၾကးေပးထားလို႔ ေပၚတင္ပဲ ေရာင္းေနၾကတာ” ဟု ရန္ကုန္အေျခစိုက္ သတင္း ေထာက္ တဦးကေျပာသည္။

မေန႔ကလည္း ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ၁၄ ဦးကို ေထာင္ဒဏ္ ၆၅ ႏွစ္စီခ်မွတ္လိုက္ရာ ကမၻာ အရပ္ရပ္တြင္ ေရာက္ရွိေနေသာ ျမန္မာမ်ား အံ့အားတသင့္ ျဖစ္ခဲ့ၾကရျပန္သည္။

“၆၅ ႏွစ္စီဆိုတာ အီလက္ထရြန္းနစ္ ပုဒ္မ ၄ ခုစီက တခုကို ၁၅ ႏွစ္နဲ႔ ႏွစ္ ၆၀။ ေနာက္ ၅ ႏွစ္က အသင္းအဖြဲ႕ပုဒ္မအတြက္ တဲ့” ဟု မစုစုေႏြးကို အက်ိဳးေဆာင္ေပးေနသည့္ ေရွ႕ေန ေဒၚခင္ေဌးႂကြယ္က ေျပာသည္။

အီလက္ထရြန္းနစ္ ဥပေဒဆိုသည္မွာ အင္တာနက္အီးေမးလ္ကို အသံုးျပဳ၍ တရားမဝင္ဟု စစ္အစိုးရက သတ္မွတ္ေသာ စာမ်ား ပံုမ်ားပို႔ကာ တဦးႏွင့္တဦးဆက္သြယ္လွ်င္ ၿငိစြန္းမည့္ ပုဒ္မျဖစ္ေၾကာင္း ၎က ရွင္းျပသည္။

“အီလက္ထရြန္းနစ္ဆိုတာက လူတိုင္းသံုးေနၾကတာပဲ။ နည္းပညာကိုသံုးေနၾကတာ။ ဒီနည္းပညာနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ထိ အက်ိဳး ယုတ္သြားလဲ။ ဘယ္သူေတြကို ထိခိုက္လဲဆိုတာ ၾကည့္သင့္တယ္။ ထိခိုက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ မျပႏိုင္ဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ဒီနည္းပညာကိုသံုးလို႔ ဒီလို အျပစ္ဒဏ္ခ်တာမ်ိဳး မလုပ္သင့္ပါဘူး” ဟု ေဒၚခင္ေဌးႂကြယ္က သံုးသပ္သည္။

“အီလက္ထရြန္းနစ္ ပုဒ္မက ဒီေလာက္ေတာင္ ႀကီးေလးေနတာ တိုင္းျပည္အနာဂတ္အတြက္ မေကာင္းဘူး ဗ်။ ဒီတိုင္းဆို လူငယ္ေတြ အင္တာနက္ဆိုတာကိုေတာင္ ရဲရဲ ၾကည့္ရဲေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး” ဟု ရန္ကုန္တြင္ ေနထိုင္သည့္ ကြန္ပ်ဴတာ တကၠသိုလ္ဆင္း လူငယ္တဦးကေျပာသည္။

စစ္အစိုးရအေနႏွင့္ သတင္းႏွင့္ဆက္သြယ္ေရး နည္းပညာပိုင္းကိုသြားေနသည္ဟု အစဥ္ေျပာၾကားေနေသာ္လည္း အေျပာ ႏွင့္အလုပ္မညီညြတ္ဘဲ ယခုကဲ့သို႔ လူငယ္မ်ား၏ အနာဂတ္ကို အညြန္႔ခ်ိဳးေနျခင္းမွာ လံုးဝ မျဖစ္သင့္ေၾကာင္း ၎က ဆက္ေျပာသည္။

“ဒါ လူေတြကို အညြန္႔ခ်ိဳးဖို႔ သက္သက္လုပ္ထားတဲ့ ပါးစပ္ဥပေဒပဲလို႔ က်ေနာ္ေတာ့ ျမင္တယ္” ဟု သူက သံုး သပ္သည္။

[+/-]Read More...

[+/-]Summary only...

စကၤာပူညစ္သမွ်

ျမန္မာက်ဴးပစ္မွ ကိုအရုိးရဲ႔ စကၤာပူအစိုးရအေပၚ အျမင္ေလးပါ

စလုံးရဲ. Case by case ဆိုတာ သူတုိ. အစိုးရလုပ္ခ်င္ရာလုပ္ဖို. ခ်န္ထားတဲ့အကြက္ပဲ။ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြလို တေျပးညီစစ္ေဆးတာမ်ိဳးမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ သူတို.လုပ္ခ်င္သလို လုပ္မယ္ဆိုတာ မ်ိုး ဆိုတာ ျမင္လာရတယ္။
ကြၽန္ေတာ္တို.နဲ. လက္အလွမ္းေ၀းေတာ့ ေျပာဖို.က ခက္တယ္။ Immigration Rules ေတြက အလုပ္ရျပီးသားလူကိုေတာင္ Spass မခ်ေပးေလာက္ေအာင္ ခ်န္ထားလို.ရသလား။ ဒါဟာ ဘယ္လိုမွ လြတ္လပ္တရားမွ်တမွဳမရွိေတာ့ဘူး။ အလုပ္ရျပီးသားလူတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ ေနထိုင္ခြင့္ေပးကို ေပးသင့္တယ္။ တကယ္လုိ. သူတို. မေက်နပ္ရင္ စလုံးလုပ္ငန္းရွင္ေတြကို ႏိုင္ငံျခားသား မငွားဖို. လုပ္ခုိင္းသင့္တယ္။ ( ဒါမွမဟုတ္ Incentives ေတြေပးေပါ့ ) အခုေတာ့ လုပ္ခ်င္တိုင္းေတြလုပ္ေနတယ္။ အေကာင့္တန္.အလုပ္ေတြကို Spass မေပးခ်င္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ တရား၀င္ေက်ညာခ်က္ထုတ္လုိက္ပါ။ စကၤာပူမွာ ဒီအလုပ္ေတြကိုေတာ့ျဖင့္ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ လုပ္ကိုင္ခြင့္ေပးေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူးဆိုတာမ်ိဳး။ အစိုးရဆိုျပီး လုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္ေနလုိ. ရမလား။ ကိုယ္လုပ္လိုက္လုိ. က်န္တဲ့သူေတြ ဘယ္လို ျဖစ္သြားမလဲ စဥ္းစားရဦးမွာေပါ့။ ပြင့္လင္းမွဳရွိဖို.လို္ေနတယ္။

အင္မီဂေရးရွင္းကေန လွည့္ျပန္ခိုင္းတဲ့ကိ္စၥမွာ ျမန္မာအစိုးရဘက္ကေန stand up လုပ္ ေျပာသင့္တယ္။ ဒါသက္သက္မဲ့ အႏိုင္က်င့္တာပဲ။ သူတို. ကိုယ္တိုင္က ေက်နပ္လို. ဗီဇာေပးျပီးသား။ ဘာမွ ေလဆိပ္မွာ တျခား ၾကီးမားတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္တစ္ခုမေပးပဲ ျပန္လႊတ္စရာ မရွိဘူး။ သူတို. မေက်နပ္ရင္ အစကတည္းက ဗီဇာမေပးနဲ.။ ဒါမွမဟုတ္ လည္ပတ္ဗီဇာေတြကို လုိအပ္ခ်က္ေတြ ျမွင့္လိုက္။ ဘဏ္အေကာင့္ေတြ တိုးျပခိုင္းလိုက္။ ဘာလဲဗ်။ လူေတြကို ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္မရွိတာ။

အစိုးရျဖစ္တိုင္း လုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္ေနတာ အဓိပၸါယ္မရွိဘူး။ အထက္ပါ အျဖစ္အပ်က္ ၂ ခုလုံးမွာ တရား၀င္ ရပိုင္ခြင့္ေတြထဲက စကၤာပူအစိုးရရဲ. ပြင့္လင့္ရိုးသားမွဳမရွိပဲ အႏိုင္က်င့္မွဳပဲ။ အခက္အခဲေတြ.ေနတာ ကြၽန္ေတာ္မသိလုိ. မဟုတ္။ သိတယ္။ အစကတည္းက ေပၚလစီပိုင္းညံ့ျဖင္းမွဳ ၊ လူထုကို ထုတ္ေျပာျခင္းမရွိမွဳေတြက သိပ္လြန္တယ္။ အစိုးရတစ္ရပ္အေနနဲ. သူတို. ကိုယ္တြယ္မဲ့ ေပၚလစီကို တေျပးညီျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားသင့္တယ္။ အစကတည္းက မလိုခ်င္ဘူးဆို ေက်ညာခ်က္ထုတ္လိုက္။ ေပၚလစီအသစ္ေတြ ေရးဆြဲျပီး ကန္.သတ္လိုက္။

ငါက အထက္စီးကပဲ၊ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္မဲ့ဆိုတဲ့ အမူအက်င့္ေတြ လြန္လြန္းေနျပီ။ တကယ္ျဖစ္သင့္တာက က်ဳပ္တို. စလုံးမွာျဖင့္ အလုပ္လက္မဲ့ေတြမ်ားလာျပီ။ စီးပြားေရးလဲ မေကာင္းေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံျခားသား အလုပ္သမားေတြကို ကန္.သတ္ရေတာ့မယ္၊ ကန္.သတ္ဖို.အတြက္ေတာ့ျဖင့္ မည္သည့္ အလုပ္မ်ိဳးကိုေတာ့ Spass မခ်ေပးႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ဆိုျပီး တရား၀င္ေက်ညာလိုက္ေပါ့။ ေလဆိပ္ကျပသနာကေတာ့ စကၤာပူသံရုံးေတြမွာ အလည္အပတ္ဗီဇာေတြကို ခက္ပစ္လိုက္ေပါ့။ သူတို.က လူတစ္ေယာက္လုံး ေငြေၾကးအရင္းအႏွီး၊ အခ်ိန္အရင္းအႏီွး။ opportunity အရင္းအႏွီးေတြ ေပးဆပ္ျပီးမွ ဒါေတြလုပ္ရတယ္ဆိုတာ ထည့္မစဥ္းစားေပးတာ။ လြန္တယ္။

အခုေတာ့ မ်က္ႏွာပန္းလွေအာင္ သူတို.ကပဲ ႏိုင္ငံျခားသားေတြအတြက္ အခြင့္အေရး တစ္ရပ္လို လုပ္ေနျပီး (သူတို.ပဲ ႏိုင္ငံျခားသားဦးေႏွာက္ေတြ ေဖာက္စားေနျပီး ) အခုလို တာ၀န္မဲ့ လုပ္ရပ္ေတြလုပ္တာ လုံး၀ရပ္တန္းကရပ္သင့္ျပီ။ ေပၚလစီကို တေျပးညီ ဆက္ဆံႏိုင္ေအာင္ က်င့္ၾကံျပီး ပိုျပီး ပြင့္လင္းစြာ ခ်မွတ္သင့္ျပီ။

အရိုး

[+/-]Read More...

[+/-]Summary only...

ဘယ္သူက က်ဴးေက်ာ္တာလဲ

(အဏၰ၀ါစစ္သည္ တစ္ဦးအမည္နဲ႔ အခုျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နဲ႔ နယ္နမိတ္ျပႆနာအေပၚ သံုးသပ္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိေသးတဲ့ သမိုင္းအခ်က္ေတြပါတာမို႔ ေ၀ငွေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။ စာေရးသူရဲ့ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ မူရင္း ဆိုလိုခ်က္ကို မထိခိုက္ေစဘဲ စာေခ်ာေအာင္ ျပင္ထားေပးပါတယ္။)

ပင္စင္စားဘ၀တြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ အေကာင္းဆံုးအေဖာ္မွာ ေရဒီယိုသာျဖစ္ပါသည္။ မနက္လမ္းေလွ်ာက္ ခ်ိန္တြင္လည္း ေရဒီယိုက အေဖာ္ျဖစ္သည္။ ညဘက္သားသမီးေတြ၊ ေျမးေတြက ကိုရီးယားကား ၾကည့္ေတာ့လဲ ေရဒီယို ကိုသာအေဖာ္လုပ္ရသည္။ ႏုိင္ငံတကာသတင္း၊ ျမန္မာသတင္းေတြ စိတ္၀င္းစားမွန္းသိသည့္ ေျမးအၾကီးေကာင္က ကၽြန္ေတာ္သိခ်င္တာေတြကို အင္တာနက္က ထုတ္လာေပးသည္။ ဒီလိုနဲ႔ ျမန္မာႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွအၾကား ေရပိုင္နက္ အျငင္းပြားမႈ အေၾကာင္းၾကားရေတာ့ ေရတပ္ပိုးက ျပန္ထ လာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေျမးၾကီးကို အင္တာနက္ေပၚက သတင္းေတြ စုခိုင္းရသည္။ ဒါေတြဖတ္လိုက္ေတာ့ ႏုိင္ငံတကာမီဒီယာေတြမွာ ျမန္မာဘက္ကဘဲ က်ဴးေက်ာ္လို႔ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွက ေရတပ္လႊတ္ျပီး တားဆီးရသည္ဆိုသည့္ သေဘာေရးထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ျမန္မာတစ္ခ်ိဳ႕က လည္း သံေယာင္လိုက္ျပီး အစိုးရကို ပုတ္ခတ္ေရးသားၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုယ္ေတြ႔ပါ၀င္ လာခဲ့ရေသာ အျဖစ္ အပ်က္မ်ား၊ သမိုင္းအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ကြဲလြဲေနသည္။ မခံခ်င္စရာေကာင္း လိုက္ပါဘိ။ ဤသို႔ႏွင့္ မိမိသိသမွ် ခ်ေရးမိသည္။ ေျမးၾကီးကိုျပေတာ့ အဖိုးဟာက ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ထည့္ေပးမွာမဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ဂ္ တင္ေပးမယ္ဟု ေျပာသည္။ မင္းပို႔ခ်င္တဲ့ေနရာပို႔၊ ဒီကုလားေတြ ကူလီကူမာက်တာ လူေတြသိဖို႔ လိုတယ္ဟု ဆိုရင္း ခြင့္ျပဳခဲ့သည္။

ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွႏုိ္င္ငံသည္ ယခင္က အေရွ႕ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံျဖစ္သည္။ ၁၉၇၁ ခုႏွစ္ အိႏၵိယ-ပါကစၥတန္စစ္ပဲြျပီး ၁၉၇၂ ႏွစ္မွာ ပါကစၥတန္ကေန ခြဲထြက္ျပီး ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွႏုိင္ငံဟု ထူေထာင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘင္ဂါလီ ကုလားဟုေခၚေသာ မူဆလင္ ကုလားေတြ အမ်ားစုေနသည့္ ႏုိ္င္ငံျဖစ္သည္။ ပါကစၥတန္လြတ္လပ္ေရးရျပီးထဲက ျမန္မာႏွင့္ အေရွ႕ပါကစၥတန္ၾကားမွ ကုန္းနယ္နမိတ္၊ ေရ နယ္နမိတ္သတ္မွတ္ႏုိ္င္ျခင္း မရိွဘဲ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္မွသာ ကုန္းနယ္နမိတ္ကို သေဘာတူ လက္မွတ္ေရးထိုးႏုိင္ခဲ့သည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွႏွင့္ ျမန္မာအၾကား ေရနယ္နမိတ္ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ၁၉၆၆ ခုႏွစ္တြင္ နတ္ျမစ္၏ နယ္နမိတ္ကို သေဘာတူညီခဲ့ေသာ္လည္း ပင္လယ္ျပင္နယ္နမိတ္ကိုမူ ယခုထိသေဘာ တူညီခ်က္မရရိွခဲ့ေပ။ ထိုသို႔ မရရိွခဲ့ျခင္းမွာလည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဘက္မွ ကုလားခၽြဲခၽြဲ၊ ကုလားမူမူျပီး ကုတ္ကတ္အေရးဆို ေနေသာ ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိသေလာက္ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္တြင္ ပင္လယ္ျပင္ေရနယ္နမိတ္သတ္မွတ္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး အစည္းအေ၀းမ်ား စလုပ္ခဲ့၏။ ေရတပ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ႏုိ္င္ငံျခားေရး၀န္ၾကီးဌာနမွ အရာရိွမ်ားပါသည္။ ထိုအစည္းအေ၀းတြင္ ျမန္မာဘက္က ပင္လယ္ေရျပင္ နယ္နမိတ္သတ္မွတ္ရာတြင္ ႏုိ္င္ငံတကာမွလက္ခံထားသည့္စနစ္အတိုင္း နတ္ျမစ္၏ အလယ္ကို အေျခခံျပီး Median Line Principle မူျဖင့္ တိုင္းတာသတ္မွတ္ရန္အဆိုျပဳသည္။ နတ္ျမစ္နယ္နမိတ္ကို ၁၉၆၆ ခုႏွစ္တြင္ သေဘာတူခဲ့ျပီး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အခက္အခဲမရိွႏုိင္။ ထိုမူအရဆိုလွ်င္ True Median Line ျဖစ္သည့္ ၂၄၃ ဒီဂရီမ်ဥ္းအတိုင္း ေရနယ္နမိတ္ကို သတ္မွတ္ရမည္ျဖစ္သည္။

ဤေနရာတြင္ ကုလားမ်ားက ထံုးစံအတုိင္းငိုျပေတာ့သည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွႏုိင္ငံ၏ ပထ၀ီအေန အထားအရ ကမ္းရိုးတန္းသည္ အႏၵိယႏွင့္ ျမန္မာအၾကားတြင္ အတြင္းသို႔ ခြက္၀င္ေနသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အိႏၵိယကလည္း True Median Line၊ ျမန္မာကလည္း True Median Line မူျဖင့္ ေရပိုင္ နယ္နမိတ္ကို သတ္မွတ္ခဲ့လွ်င္ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွေရပိုင္နက္သည္ ကမ္းရိုးတန္းဘက္တြင္ က်ယ္ျပီး ပင္လယ္ျပင္ဘက္တြင္ စုသြားသည့္ ကေတာ့ပံုသ႑န္ျဖစ္လိမ့္မည္။ ထိုသို႔ဆိုလွ်င္ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွအတြက္ စီးပြားေရးနယ္နမိတ္ EEZ သတ္မွတ္ရာတြင္ အခက္အခဲျဖစ္ပါလိမ့္မည္ဟု ေလေပ်ာ့ႏွင့္ အသနားခံသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာဘက္က ႏွစ္ႏုိင္ငံခ်စ္ၾကည္ေရးကို အေလးထားသည့္ အေနျဖင့္ ႏုိ္င္ငံတကာစံအရသတ္မွတ္ရမည့္ မ်ဥ္း၏ အေရွ႕ဘက္က်သည့္ ၂၂၅ ဒီဂရီမ်ဥ္းကို ခ်စ္ၾကည္ေရးမ်ဥ္း Friendship Line အျဖစ္သတ္မွတ္ေပးပါဟု မ်က္ရည္ခံထိုးအသနားခံသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ပင္လယ္ျပင္ နယ္နမိတ္သတ္မွတ္ေရးမွာ True Median Line ႏွင့္ Friendship Line ဆိုဘာကို ေဆြးေႏြးရင္း အေျဖမရဘဲ ျဖစ္သြားခဲ့ရသည္။ မွတ္မိသေလာက္ေျပာရလွ်င္ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ႏွင့္ ၁၉၈၆ ခုႏွစ္ၾကားတြင္ အစည္းအေ၀း ရွစ္ၾကိမ္ထက္မနည္းလုပ္ခဲ့သည္။ အခ်ိဳ႕အစည္းအေ၀းမ်ားကို ႏုိ္င္ငံျခားေရး၀န္ၾကီးမ်ားကိုယ္ တိုင္တက္သည္။ အမ်ားစုကိုမူ အရာရိွၾကီးမ်ားအဆင့္တက္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ အစည္းအေ၀း ႏွစ္ၾကိမ္ပါခဲ့ဘူး သည္။

တပ္မေတာ္အစုိးရလက္ထက္တြင္ ထိုအစည္းအေ၀းမ်ားျပန္စေသာ္လည္း ဘင္ဂါလီကုလားမ်ားက တစ္ဆင့္ တက္ျပီး မူလ Friendship Line ထက္ ေရွ႕ဘက္က်ေသာ ၂၂၈ မ်ဥ္းကိုပင္ အားမနာ လွ်ာမက်ိဳး ထပ္ေတာင္းဖို႔ ၾကိဳးစားေသးသည္။ ဒီလိုႏွင့္ ျမန္မာ-ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွေရနယ္နမိတ္ျပႆနာကို ေျဖရွင္းႏုိင္ျခင္းမရိွပဲျဖစ္ခဲ့ရသည္။သို႔ေသာ္ ျမန္မာဘက္က စိတ္ေကာင္းေစတနာရိွမႈကို ေဖာ္ျပသည့္ အေနျဖင့္ ေရနံရွာေဖြေရးမ်ားလုပ္ရာတြင္ ေဆြးေႏြးဆဲျဖစ္သည့္ ၂၂၅ မ်ဥ္းႏွင့္ True Median Line ၂၄၃ မ်ဥ္းအၾကားကို ခ်န္ထားျပီး ၂၂၅ မ်ဥ္း၏ အေရွ႕ဘက္တြင္သာ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ထိုအတိုင္း ႏုိ္င္ငံတကာကို အသိေပးျပီး ေရနံလုပ္ကြက္မ်ားကို တင္ဒါေခၚခဲ့သည္။ ႏိ္ုင္ငံတကာ ေရနံကုမၸဏီမ်ားကလည္း ထိုအေျခအေနမ်ားကို ေလ့လာျပီးမွ တင္ဒါဆြဲခဲ့ၾကသည္။ ထိုတင္ဒါေခၚမႈသည္ ယခုမွ စသည္ မဟုတ္။ လြန္ခဲ့သည့္ ဆယ့္ငါးႏွစ္ေက်ာ္ထဲက စတင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ လမ္းစဥ္ပါတီေခတ္တံုးကလည္း ျမန္မာ့ေရနံက ျပင္သစ္တြင္းတူးစက္မ်ား ငွားျပီး မိမိအစီအစဥ္ျဖင့္ ရွာေဖြခဲ့ဘူးသည္။ ယခု ျမန္မာဘက္က သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႕ရွာေဖြေနသည့္ လုပ္ကြက္ AD 7 သည္ ၂၂၅ မ်ဥ္း၏ အေရွ႕ဘက္တြင္ ရိွျပီး ျမန္မာႏုိ္င္ငံ၏ သီးသန္႔ စီးပြားေရးဇံု EEZ အတြင္း၌ ရိွေပသည္။

ယခုအခါ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွႏုိ္င္ငံက ျမန္မာႏုိ္င္ငံကေရနံႏွင့္ ဓာတ္ေငြ႔ရွာေဖြေနေသာ ေနရာသည္ သူတို႔ ပိုင္နက္ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုျပီး စစ္သေဘာၤမ်ားလႊတ္လာသည္။ အင္တာနက္တြင္ေဖာ္ျပထားေသာ သတင္းမ်ားႏွင့္ ေျမပံုမ်ားအရ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွက ေျပာေနသည့္ ေရပိုင္နက္မ်ဥ္းသည္ ယခင္အသနားခံထားသည့္ Friendship Line ထက္ အေရွ႕ဘက္မ်ားစြာ ေရာက္ေနသည္။ မ်က္စိထဲ ျမင္ေအာင္ ေျပာရလွ်င္ နတ္ျမစ္၀ ျမန္မာဘက္ကမ္းမွ ေတာင္ဘက္တည့္တည့္ ဆြဲလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ႏုိင္ငံတကာစံႏွင့္ ဘယ္လိုမွ မကိုက္ေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ျဖစ္သည္။

ဘာျဖစ္လို႔ ဘင္ဂါလီကုလားေတြ ဒီလို ဇာတ္လာရႈတ္သလဲဟု ေမးခြန္းထုတ္ရန္ရိွသည္။ ျပီးခဲ့သည့္ နို၀င္ဘာ ၁ ရက္ေန႔ကစျပီး အေမရိကန္ေရတပ္သေဘာၤတစ္စင္းႏွင့္ တပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ား ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွနုိင္ငံကို ေရာက္ျပီး ပူးတြဲစစ္ေရး ေလ့က်င့္ေနသည္။ နတ္ျမစ္၀အနီး ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွပိုင္ ေဒသအေခၚ အုန္းကၽြန္းမွာ အေမရိကန္စစ္သေဘာၤမ်ားအတြက္ ဆိပ္ကမ္းရိွသည္။ အေမရိကန္က ျမန္မာႏုိ္င္ငံကို တစ္နည္းမဟုတ္တစ္နည္းျဖင့္ ဖိအားေပးခ်င္သည္။ ျမန္မာျပည္တြင္းမွာ၊ နယ္စပ္ေဒသေတြမွာ ျပႆနာတစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု ျဖစ္ေအာင္လုပ္ျခင္းျဖင့္ ျမန္မာႏုိ္င္ငံသည္ ေဒသတြင္းလုံျခံဳေရးကို အႏၲရာယ္ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေနသည္ဟု ပံုေဖာ္ခ်င္သည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွက ျမန္မာစီးပြားေရးဇံုထဲက သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔မ်ားကို သြားေရယိုသည္။ အေမရိကန္က ျမန္မာႏိ္ုင္ငံအေနျဖင့္ သဘာဓာတ္ေငြ႔မွ ရေသာ၀င္ေငြျဖင့္ စီးပြားေရး တိုးတက္လာမည္ကို မလိုလား။ ဒီေတာ့ ျမန္မာႏုိ္င္ငံႏွင့္ ေရပိုင္နက္အျငင္းပြားမႈ ဇာတ္လမ္းၾကီးကို ပူးေပါင္းၾကံစည္ၾကသည္။ အျဖစ္မွန္က ထိုအတုိင္းသာျဖစ္ေပ၏။

သမိုင္းကို ျပန္ၾကည့္လွ်င္ ဤဘင္ဂါလီကုလားမ်ား ျမန္မာနုိ္င္ငံကို ဒုကၡေပးခဲ့သည္မွာ အခုမွမဟုတ္။ ဒုတိယ ကမာၻစစ္အျပီး ၁၉၄၆ ခုႏွစ္တြင္ ကုလားဆိုးေခၚ မူဂ်ာဟစ္ဒင္သူပုန္ေတြက ေမာင္ေတာျမိဳ႕နယ္အတြင္း၀င္ျပီး ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားကို သတ္ျဖတ္၊ ရြာမ်ားကို မီးရိႈ႕ျပီး လြတ္ေျမာက္ေသာ အစၥလမ္ႏုိ္င္ငံထူေထာင္ဖို႔ လုပ္ခဲ့သည္။ လြတ္လပ္ေရးရေတာ့ တပ္မေတာ္က သနက ၅ ကိုလႊတ္ျပီး ျမန္မာ-အေရွ႕ပါကစၥတန္ နယ္စပ္တစ္ေလွ်ာက္ စခန္းေတြ ေဆာက္ျပီးေနရာယူထားသည့္ မူဂ်ာဟစ္ဒင္ေတြကို တိုက္ခိုက္ခဲ့ရသည္။ ေရတပ္ကလည္း အကူအညီေပးခဲ့ရသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ပထမဆံုး ထေသာ သူပုန္သည္ ကုလားဆိုးသူပုန္ျဖစ္သည္။ ကမာၻေပၚတြင္ ပထမဆံုးေပၚေပါက္သည့္ အစၥလမ္ အစြန္းေရာက္၀ါဒီ မူဂ်ာဟစ္ဒင္သူပုန္လည္းျဖစ္သည္။ ဘင္အလာဒင္တုိ႔၏ ဘိုးေအျဖစ္သည္ဟုပင္ ဆိုႏုိင္သည္။ ျမန္မာႏုိ္င္ငံတြင္ မူဂ်ာဟစ္ဒင္ေနာက္မွ ဗကပနဲ႔ ေကအင္ယူ သူပုန္ေပၚလာျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုင္းနယ္စပ္မွာ ေသာင္းက်န္းသူ ေတြ အေျခမခံခင္ထဲက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နယ္စပ္တြင္ ကုလားဆိုး သူပုန္ရိွခဲ့ေပျပီ။ ယခု ထိုကုလားဆိုးမ်ား ကုိပင္ ရိုဟင္ဂ်ာဟု အမည္ေပးျပီး ဒီမိုကေရစီသူရဲေကာင္း စာရင္းထဲထည့္၊ ဒုကၡသည္သတ္မွတ္ေနတာေတြ႕ရေတာ့ တရားက်မိသည္။ လူငယ္ေတြ သမိုင္းကို မေမ့ပါနွင့္ဟု သတိေပးလိုသည္။

ထိုထက္ပိုျပီးဆိုးသည္မွာ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွဘက္ကလိုက္ျပီး လက္ရိွအစိုးရကို ပုတ္ခတ္ေရးသားထားေသာ အင္တာနက္ ေဆာင္းပါးမ်ားကို ေတြ႔ရျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ေရးသူမ်ားကလည္း ျမန္မာလူငယ္မ်ား ျဖစ္ေနသျဖင့္ ပိုျပီးရင္နာမိသည္။ လူငယ္မ်ားအေနျဖင့္ လက္ရိွအစိုးရကို ၾကိဳက္သည္၊ မၾကိဳက္သည္ဆိုသည္ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္အေနျဖင့္ ေဆြးေႏြးရန္မရိွပါ။ သို႔ေသာ္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏွင့္ ျဖစ္ေနေသာ ျပႆနာသည္ ႏုိ္င္ငံ၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာႏွင့္ နယ္နမိတ္ကိစၥျဖစ္သည္။ ဘယ္အစိုးရတက္တက္ ျမန္မာႏုိ္င္ငံ၏နယ္နမိတ္ကိုကာကြယ္ရမည္သာျဖစ္သည္။ စစ္တပ္ကို မေက်နပ္သျဖင့္ ဒီကိစၥမွာဘဂၤလားေဒ့ရ္ွဘက္က ေထာက္ခံသည္ ဆိုလွ်င္ အမွားၾကီးမွားေပမည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွ သည္ ျမန္မာႏုိ္င္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ထူေထာင္ေပးလိုသျဖင့္ ရန္စေနျခင္းမဟုတ္။ ျမန္မာပိုင္ နယ္ေျမကို ႏုိ္င္ငံၾကီးတစ္ႏုိင္ငံ၏ ေထာက္ခံမႈျဖင့္ လုယူရန္ၾကိဳးစားေနျခင္းျဖစ္သည္။ ဒိမိုကေရစီအစိုးရတက္မွ ဆံုးရံႈးသြားေသာ နယ္နမိတ္ကို ျပန္ေတာင္းမည္ဟု သေဘာထားရမည့္ကိစၥမဟုတ္။ ဘယ္သူက က်ဴးေက်ာ္ေနတာလဲဆိုတာ မွန္မွန္ကန္ကန္သိျပီး အမ်ိဳးသားေရးအတြက္ ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္ရမည့္ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။

ထိုသို႕ေျပာျခင္းေၾကာင့္ စစ္တပ္နဲ႔လက္တြဲျပီးတိုက္ဖို႔ ေတာင္းဆိုေနသည္ဟု မထင္ေစလိုပါ။ အင္တာနက္ လူငယ္မ်ား အေနျဖင့္ ဘယ္သူ က်ဴးေက်ာ္ေနသလဲဆိုသည္ကို ဖြင့္ခ်တိုက္ပြဲ၀င္သြားဖို႔သာ တိုက္တြန္းလိုပါသည္။ ဆႏၵစြဲ၊ ပုဂၢိဳလ္စြဲေတြ ေဘးဖယ္ျပီး အမ်ိဳးသားေရးဘက္က မွန္မွန္ ကန္ကန္ ရပ္တည္ၾကပါဟု ဆႏၵျပဳအပ္ပါသည္။

အဏၰ၀ါစစ္သည္

[+/-]Read More...

[+/-]Summary only...

ဂုဏ္ယူဖြယ္ရာ ဒို႔ျမန္မာ

ဲဲ ဲ ဲ ကြ်န္မကို ကြ်န္မ မၿပာပါနဲ႔လို႔ သတိေပးမိတယ္။ ဲ ဲ

စင္ကာပူႏိုင္ငံ၊ ခမ္ခ်င္းလမ္း၊ အကြက္အမွတ္ ၁၃၄ (ေအ)ရွိ ၁၀ လႊာတိုက္ခန္းတြင္ ေအာက္တုိဘာ ၃၁ ရက္ ညေန ၂ နာရီ ၄၀ မိနစ္ခန္႔တြင္ ေဒၚစႏၵာေက်ာ္တစ္ေယာက္ထဲ တရားထိုင္ေနစဥ္ ရုတ္တရက္ မီးခိုးနံ႔ရလိုက္တယ္။

အဲဒါနဲ႔ အၿပင္စၾက္န္လမ္းကို ထြက္ၾကည္႔လိုက္တဲ႔အခါ ၿမင္လိုက္ရတယ္႔ၿမင္ကြင္းက သူမကို တုန္လွုပ္သြားေစတယ္။ မီးေလာင္ေနတယ္။ သူမအိမ္နီးနားခ်င္းတိုက္ခန္း မီးစြဲေနတယ္။ သူမႏွင့္ သံုးတိုက္သာကြာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးရဲ႕ ေအာ္ဟစ္အကူအညီေတာင္းသံကို ၾကားလိုက္ရတယ္။ ၾကားၾကားခ်င္းပဲ အထဲမွာပိတ္မိေနတဲ့လူ ရွိမရွိသိရေအာင္ မီးေတာက္ေတြ၊ မီးခိုးေငြ႔ေတြရွိတယ္႔ဘက္ကို တဟုန္ထိုးေၿပးထြက္သြားမိတယ္။

အဲဒီေရာက္ေတာ့ တံခါးမၾကီးရဲ႕ေဘးက ၿပတင္းေပါက္ကေလးကေန အထဲကိုေခ်ာင္းၾကည့္လုိက္ေတာ့ အိႏၵိယအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္နဲ႔ ကေလးႏွစ္ေယာက္ ပိတ္မိေနတယ္။ ဧည့္ခန္းက မီးကူးေနၿပီဆိုေတာ့ ဧည့္ခန္းကၿဖတ္ၿပီး တံခါးမၾကီးကေန ထြက္ေၿပးလို႔မရေတာ့ဘဲ ေခ်ာင္ပိတ္ေနတယ္။ အိႏၵိယအမ်ိဳးသမီးကလည္း ၿပတင္းေပါက္နားကေန ေအာ္ဟစ္ငိုရိုၿပီး အကူအညီေတာင္းေနတယ္။

အကူအညီေတာင္းေနတယ္ဆိုတာကလြဲၿပီး သူဘာေတြေၿပာေနတယ္ဆိုတာ နားမလည္ႏိုင္ဘူး။ ကေလးႏွစ္ေယာက္ဆိုရင္ ေၾကာက္လြန္းလို႔ လူေသေတြလို လွုပ္ေတာင္မလွုပ္ရဲဘူး။ တံခါးမၾကီးရဲ႕ သံပန္းတံခါးက ေသာ့ခတ္ထားတာလည္းေတြေရာ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္သြားတယ္။

ေဒၚစႏၵာေက်ာ္လည္း သူမကိုသူမ မၿပာေအာင္ သတိထားၿပီး သူမအခန္းကို ၿပန္ေၿပး၊ ၉၉၉ ကုိ ဖုန္းဆက္ေခၚ။ ပလာယာတစ္စံု ေကာက္ဆြဲၿပီး၊ မီးေလာင္ရာကို ၿပန္ေရာက္လာတယ္။ ပလာယာနဲ႔ တံခါးေသာ့ကုိဖ်က္ဖို႔ၾကိုးစားလည္း အခ်ည္းႏွီးပဲ။
မီးခိုးေငြ႔ေတြက ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ားလည္းဆို သူမေတာင္ အသက္ေကာင္းေကာင္း မရွူႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ မ်က္လံုးေတြလည္း ေ၀၀ါးလာတယ္။ တံခါးမၾကီးနားအထိ မီးကေရာက္ေနၿပီဆိုေတာ့ သံကလည္း က်စ္က်စ္ေတာက္ပူေနၿပီ။ တၿခားအိမ္နီးနားခ်င္းေတြကလည္း သူမေသာ့ဖ်က္ေနခ်ိန္မွာ လက္ဆြဲေရဘံုးေလးေတြနဲ႔ မီးေတာက္ၾကီးကို လွမ္းပတ္ေနေလရဲ႕။

သူမကိုယ္ႏိွုက္လည္း ရင္ေတြတဒိန္းတဒိန္းခုန္ေနတယ္။ အထဲကလူေတြအတြက္ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပူေနရၿပီ။ ေနာက္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မၿပာေအာင္ထိန္းရင္း သူတို႔ကိုဘယ္လုိ ကယ္ရမလဲဆုိတာ အသည္းအသန္စဥ္းစားေနမိတယ္။
ရုတ္တရက္ အၾကံထြက္လာတယ္။ ေစာေစာက အိပ္ခန္းၿပတင္းေပါက္ေလး။ အဲဒီ့က သံပန္းတံခါးကို ဖ်က္လိုက္ရင္ သားအမိေတြ အဲဒီ့က ခုန္ထြက္ႏိုင္ၿပီ။ ၿပတင္းေပါက္သံပန္းကို စမ္းၾကည့္ေတာ့ တံခါးမၾကီးလို မပူေသးဘူး။ အဲဒါနဲ႔ သံပန္းကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ မရမက အတင္းကာေရာ ဆြဲၿဖဲပါေလေရာ။ တကိုယ္လံုးရွိတဲ့အားေတြ လက္မွာစုၿပီး အားကုန္သံုးၿပီး ဆြဲေလရဲ႕။ သူမနဲ႔မသိတဲ့ တစ္ၿခားအိႏၵိယအမ်ိဳးသမီးငယ္တစ္ေယာက္ကလည္း လာကူၿပီး ဆြဲေပးတယ္။ လူ႔အသက္နဲ႔ရင္းရတာဆုိတဲ့ေဇာနဲ႔ သံတန္းႏွစ္ခုကို ဆြဲၿဖဲၾကတာ ေတာ္ေတာ္ေလးလည္း ဟလာေရာ ကေလးေတြကို တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္လွမ္းဆြဲထုတ္၊ ၿပီးေတာ့ မိခင္ၾကီးကိုလည္း ထြက္လို႔ရေအာင္ ၀ိုင္းကူရင္းနဲ႔ သားအမိေတြ ေဘးကင္းရာ ေရာက္ခဲ့ေလသည္။

ေဒၚစႏၵာေက်ာ္ရဲ႕စြမ္းေဆာင္မွုနဲ႔ သတၱိအတြက္ စကၤာပူအစိုးရက ပရဟိတဆု ခ်ီးၿမွင့္ခဲ့ပါတယ္။

[+/-]Read More...

[+/-]Summary only...

မ်ိဳးဆက္သစ္ အရင္းအျမစ္မ်ား မဆံုး႐ႈံးေစခ်င္

စိုင္းစိုး၀င္းလတ္ | ေအာက္တိုဘာ ၃၁၊ ၂၀၀၈
Irrawaddy Magazine

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရး က်ဆင္းလာေနသည္ႏွင့္အမွ် တိုးတက္လာသည့္လူဦးေရႏွင့္ တႏွစ္ထက္တႏွစ္ မ်ားျပားလာေသာ တကၠသိုလ္ဘြဲ႔ရမ်ားအတြက္ အလုပ္ေနရာခ်ထား ေပးႏိုင္သည့္ ျပည္တြင္း လုပ္အားေစ်းကြက္က မယွဥ္ႏိုင္ျဖစ္လာရသည္။

ဤအေနအထားတြင္ ႏွစ္စဥ္ေထာင္ႏွင့္ခ်ီေသာ ပညာတတ္ဘြဲ႔ရမ်ားက သူတို႔၏ ကိုယ္ပိုင္ အနာဂတ္ကို ပ်ဳိးေထာင္ႏိုင္ရန္ ႏိုင္ငံမွ ထြက္ခြာေနၾကေတာ့သည္။

ဘြဲ႔ရပညာတတ္ လုပ္သားအမ်ားအျပား ႏိုင္ငံရပ္ျခားသို႔ ထြက္ခြာေနၾကသည့္ျပႆနာက ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္သာ ထူးျခား ျဖစ္ေပၚေနျခင္း မဟုတ္ပါ။ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈအနည္းဆံုး ႏိုင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ “ဦးေႏွာက္ယိုစီးမႈ” ျပႆနာ ႀကံဳ ေတြ႔ ေနၾကရသည္။

မၾကာခင္က စင္ကာပူႏိုင္ငံတြင္ အလုပ္လုပ္ေနၾကေသာ အထက္တန္းေက်ာင္းသား ဘ၀က သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ စကားစျမည္ ျပန္ေျပာမိသည္။ သူတို႔အေနႏွင့္ အလုပ္ရႏိုင္ၾက ေသးေသာ္လည္း တျခားေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လူငယ္ ပညာတတ္ မ်ားအေန ႏွင့္မူ သူတို႔ကၽြမ္းက်င္သည့္ ပညာႏွင့္ အလုပ္ရရန္ ခက္ခဲလာသည္ကို က်ေနာ္ သတိျပဳလာမိသည္။

ျပည္တြင္းတြင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနသည့္ စစ္အစိုးရက ထိုသူမ်ားကို တန္ဖိုးမထားတတ္ၾကသလို၊ ျပည္ပတြင္ လႈပ္ရွားေနၾကသည့္ အတိုက္အခံအုပ္စုမ်ား ကလည္း ထိုသူမ်ား၏ တန္ဖိုးကို အေလးမထားၾကပါ။

ျပည္တြင္းႏွင့္ ျပည္ပေရာက္ေနသူ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြအမ်ားအျပားတြင္ သူတို႔ငယ္ရြယ္စဥ္က အိပ္မက္ခဲ့သည့္ အရာမ်ား ေပ်ာက္ကြယ္ ဆံုးရႈံးေနခဲ့ၾကၿပီကို ေတြ႔ရသည္။ အေၾကာင္းမွာ ႏိုင္ငံ၏ ဆုတ္ယုတ္က်ဆင္းလာေနေသာ ပညာေရးစနစ္ ေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္သည္။ က်ေနာ္မွတ္မိေနသည္မွာ ထိုသူအမ်ားစုက လူ ၄၊ ၅ ေထာင္တြင္ ထိပ္ပိုင္းစာေတာ္သည့္ ေက်ာင္းသား ၄၀ - ၄၅ ဦးထဲ၌ ရွိေနခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္ၿပီး သူတို႔အေနႏွင့္ အဆင့္ျမင့္ အသက္ေမြး ပညာမ်ားျဖစ္သည့္ ေဆးတကၠသိုလ္ သို႔မဟုတ္ အင္ဂ်င္နီယာ ေက်ာင္းမ်ားတက္ေရာက္ ေအာင္ျမင္ႏိုင္ၾက သူမ်ားလည္း ျဖစ္ၾကသည္။

သို႔ေသာ္လည္း အထက္တန္းေက်ာင္းၿပီးခ်ိန္ လြန္ခဲ့သည့္ ၁၀ ႏွစ္အတြင္း သူတို႔၏ စိတ္အားထက္သန္မႈမ်ားကို ေႏွာင့္ယွက္ ဟန္႔တားမည့္ ျပႆနာ အမ်ားအျပား ႀကံဳခဲ့ၾကရသည္။ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း ေက်ာင္းမ်ား ပိတ္လိုက္ ဖြင့္လိုက္ အႀကိမ္ႀကိမ္ျဖစ္ေနသည္က ျပႆနာတခုျဖစ္သည္။ တဖန္ အစိုးရက တကၠသိုလ္မ်ားကို ေ၀းလံေခါင္သီေသာ ေနရာမ်ားသို႔ ပို႔ခဲ့ျခင္းကလည္း ဘူးေလးရာဖ႐ံုဆင့္ေစခဲ့သည္။

အသစ္ေပၚလာသည့္ ေခတ္သစ္ သတင္းနည္းပညာမ်ား ကလည္း သူတို႔၏ မူလအိပ္မက္မ်ားျဖစ္ေသာ ဆရာ၀န္ျဖစ္ရန္၊ အင္ဂ်င္နီယာျဖစ္ရန္ ဆိုသည့္ ငယ္ဘ၀စိတ္ကူးမ်ားႏွင့္ လမ္းခြဲေစ ခဲ့ျပန္သည္။ တခ်ဳိ႕က ဘြဲ႔ရၾကသည္၊ တခ်ဳိ႕က အိမ္ေထာင္ က်ၿပီး ျမန္မာျပည္တြင္ အေျခက်ေနၿပီ၊ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ျပည္ပသို႔ထြက္၍ တျခားေသာ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမား ထုႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ ၀မ္းေက်ာင္းခဲ့ၾကသည္။

၎တို႔အနက္မွ တခ်ဳိ႕မွာ အထက္တန္းေက်ာင္းၿပီးသည္ႏွင့္ ျပည္ပကိုထြက္ကာ ႏိုင္ငံရပ္ျခားတကၠသိုလ္မ်ားတြင္ ေက်ာင္း တက္ခြင့္ ရခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဤသူမ်ားကိုယ္ႏိႈက္ကပင္ သူတို႔ေလ့လာထားသည့္ ဘာသာရပ္ကတလြဲ၊ သူတို႔ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ျပဳေနရသည့္ ပညာရပ္ကတလြဲ ျဖစ္ေနျပန္သည္။ သို႔ မဟုတ္ပါကလည္း သူတို႔ ယခင္ ေမွ်ာ္မွန္း ထားၾကေသာ အိပ္မက္မ်ားႏွင့္ လားလားမွ်မဆိုင္ ျဖစ္ေနျပန္သည္။

စင္ကာပူႏိုင္ငံတြင္ ေရာက္ေနၾကသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ေရႊ႕ေျပာင္းလာသူ အမ်ားစုမွာ တကၠသိုလ္ဘြဲ႔ရမ်ားျဖစ္ၿပီး ကၽြမ္းက်င္ အဆင့္ ရွိသည့္ လုပ္သားမ်ားလည္း ျဖစ္သည္။ ထိုသူမ်ားမွာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားက လိုခ်င္၍ လိုက္ရွာေနၾကရသည့္ အင္ဂ်င္နီယာမ်ား၊ ကြန္ပ်ဴတာ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ား၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အရာရွိမ်ားလည္း ျဖစ္ၾကသည္။

သို႔ေသာ္လည္း က်ေနာ္ စကားေျပာခဲ့ရသည့္ ၇ ဦးစလံုးထံမွ မေက်မနပ္ ညည္းညဴသံမ်ားကို ၾကားခဲ့ရသည္။ သူတို႔ကို စင္ကာပူ အလုပ္ရွင္မ်ားက ေခါင္းပံု ျဖတ္ပံု၊ တရား၀င္ေပးရမည့္ အနိမ့္ဆံုးလုပ္ခ လစာမ်ား မရရွိပံု၊ လုပ္ခ အနည္းအက်ဥ္း သာ ေပး၍ အခ်ိန္ပို အလုပ္ဆင္းရန္ အတင္းအက်ပ္ ခိုင္းေစပံုမ်ားကို ၾကားခဲ့ရသည္။ ထိုမွ်မက သူတို႔တြင္ ဘ႑ာေရးအရ၊ လူမႈေရးအရ ဖိစီးစရာ အေၾကာင္းမ်ား ႀကံဳေနရေၾကာင္းႏွင့္ ရံဖန္ရံခါ လုပ္ငန္းခြင္အတြင္း လူမ်ဳိးေရးအရ ခြဲျခားခံရပံုကို လည္း ၾကားခဲ့ရသည္။

ဤသို႔ ကြန္ပ်ဴတာသိပၸံ၊ အင္ဂ်င္နီယာလုပ္ငန္း၊ ဟိုတယ္ စီမံခန္႔ခြဲမႈ၊ စာရင္းကိုင္ စသည့္ က်ယ္ျပန္႔ေသာ လုပ္ငန္းမ်ားကို ျမန္မာျပည္တြင္သာ လုပ္ကိုင္ခြင့္ရခဲ့ပါက ဤသူမ်ားအဖို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံစီးပြားေရးအတြက္ မ်ားစြာ အက်ဳိးျပဳႏိုင္ၾကမည္ ျဖစ္ သည္။ ထိုသူတို႔မွာ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ပိုင္ခြင့္ရွိသူမ်ား၊ အဆင့္ျမင့္ ထိပ္သီး ပညာရွင္မ်ား၊ နည္းပညာ ရွင္မ်ား၊ တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡမ်ား ျဖစ္လာႏိုင္သည္။ သူတို႔၏ လုပ္အားကို ေစ်းခ်ဳိခ်ဳိႏွင့္ ေခါင္းပံုျဖတ္ခံေနရသည့္ တိုင္းတပါး တြင္ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအျဖစ္ အလုပ္သြားလုပ္ေနရန္ပင္ မလိုအပ္ပါ။

ဤသို႔ လူငယ္မ်ား၏ လုပ္အားကို ေလွ်ာ့ေပါ့တြက္၍ တန္ဖိုးမထားသည္မွာ ျမန္မာစစ္အစိုးရမွ်သာ မဟုတ္ပါ။ ဒီမိုကေရစီ ေရး လႈပ္ရွားေနၾကသည့္ အဖြဲ႔မ်ားကလည္း ထိုသူမ်ားကို ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ရန္ ပ်က္ကြက္ခဲ့ၾကပါသည္။ သူတို႔အဖြဲ႔အတြင္း တိုးတက္ ေစရန္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရွ႕ေရးအတြက္ တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးေစရန္ ဤလူငယ္မ်ားကို အခြင့္ေပး အသံုးခ်ပ်ဳိးေထာင္ေပးဖို႔ ပ်က္ကြက္ခဲ့ၾက သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွားေနၾကသည့္ အင္အားစုမ်ားက လူငယ္မ်ားကို သိမ္းသြင္းစုေဆာင္းရန္ တြန္႔ဆုတ္ေန ၾကသည္။ ထိုလူငယ္မ်ား ပညာသင္ဆုမ်ားရဖို႔ ၀ိုင္း၀န္းႀကိဳးပမ္း ကူညီေပးရန္ႏွင့္ လူငယ္မ်ား၏ ကၽြမ္းက်င္မႈမ်ား ထက္ျမက္ လာေစရန္ ပ်ဳိးေထာင္ေရးကို ဒီမိုကေရစီ အင္အားစု အမ်ားစုက စိတ္မ၀င္စားၾကပါ။ တခ်ဳိ႕ေသာအဖြဲ႔မ်ားတြင္ ပညာသင္ဆု အခြင့္အလမ္းမ်ား ရရွိၾကသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဒီမိုကေရစီအေရး အားက်ဳိးမာန္တက္ေဆာင္ရြက္ေပးမည္ဟု အားခဲထားၾက သည့္ လူငယ္မ်ားအတြက္ တကယ့္ကို အနည္းအက်ဥ္းမွ်သာ ဖန္တီးေပးႏိုင္ျပန္သည္။

၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ ဆန္းပိုင္းတြင္ ေနာက္ထပ္ ပညာဆက္သင္ရန္ အခြင့္အလမ္းမ်ား ပြင့္လမ္းလာခဲ့ရာ ဤအခြင့္အလမ္းမ်ားကို ဦးေဆာင္ အဖြဲ႔အစည္းႀကီးမ်ား၏ အသက္အရြယ္ႀကီးေနၿပီျဖစ္သည့္ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းက အလ်င္အျမန္ ေမာင္ပိုင္စီး လိုက္ၾကျပန္သည္။

ဤအဖြဲ႔အစည္းမ်ားသည္ ေလ့လာရန္ အခြင့္အလမ္းသစ္မ်ား ဖန္တီးေပးရန္ ပ်က္ကြက္ခဲ့႐ံုမွ်မက၊ ႏိုင္ငံေရး အတိုက္အခံ မ်ားႏွင့္ ဆက္ႏြယ္မႈ ရွိေနသည့္ အာရွတိုက္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ အေနာက္ႏိုင္ငံ တကၠသိုလ္မ်ားမွ ပညာသင္ၾကားလာေသာ ရာႏွင့္ခ်ီသည့္ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ ကၽြမ္းက်င္မႈမ်ားကိုလည္း အသံုးမခ်ခဲ့ၾကပါ။ အသံုးခ်ခဲ့လွ်င္လည္း အနည္းအက်ဥ္းမွ်သာ ရွိမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ တိုက္႐ိုက္ ထြက္ခြာလာသူမ်ားကို အသံုးခ်ရန္ ဆိုသည္မွာ ပို၍ ေ၀းလွသည္။

ဤအခ်ိန္တြင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရက နည္းပညာရွင္မ်ားႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၀န္ထမ္းမ်ားကို စုေဆာင္းသိမ္းသြင္းေနၿပီး စစ္အစိုးရ ယႏၱရား အင္အားေတာင့္တင္းေရးအတြက္ အသံုးခ်ေနသည္။ ထိုလူငယ္မ်ားကို ႐ုရွား၊ စင္ကာပူႏွင့္ တျခားႏိုင္ငံမ်ားရွိ ေကာလိပ္ႏွင့္ တကၠသိုလ္မ်ားသို႔ ပို႔ကာ ပညာသင္ေစလႊတ္ခဲ့ၾကသည္။

သို႔ေသာ္လည္း ျပည္ပေရာက္ေနသည့္အင္အားစု မ်ားက သူတို႔ဘာသာ ေငြရွာေက်ာင္းတက္ေနၾကသူမ်ား၊ အနည္းအက်ဥ္း မွ်ေသာ ပညာသင္ဆုေၾကးႏွင့္ ႀကိဳးစား၍ တကၠသိုလ္ပညာ ဆက္လက္သင္ၾကား ေနၾကသူမ်ား စသျဖင့္ သူတို႔ဘာသာ ႀကိဳးစား၍ ခရီးစထားၿပီးသား သူမ်ားကို အခြင့္အလမ္းမ်ား ကမ္းလွမ္းပံ့ပိုးေပးရန္ ပ်က္ကြက္ခဲ့ၾကသည္။

တကၠသိုလ္ဘြဲ႔ရသူမ်ားကို တခ်ဳိ႕ေသာ ျပည္ပရွိ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက လက္ေထာက္အကူ မ်ားအျဖစ္ သိမ္းသြင္းခဲ့ၾကသည္ မရွိမဟုတ္။ အနည္းအက်ဥ္း ရွိပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ထိုသူမ်ားမွာ အေထြေထြ ႐ံုးလုပ္ငန္းမွ်ႏွင့္သာ အဆံုးသတ္ ၾကရၿပီး သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ထက္ေအာင္ေသြးထားၾကသည့္ အရည္အေသြးမ်ား၊ ဗဟုသုတမ်ားကိုလည္း အသံုးမျပဳႏိုင္ျဖစ္ခဲ့ ၾကရသည္။ ဤအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ အသက္အရြယ္ အိုမင္းႀကီးရင့္ေနၿပီျဖစ္သည့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ကူညီပ့ံပိုးေပး ျခင္းသည္သာ ေကာင္းစြာ ပညာသင္ၾကားလာသည့္ လူငယ္မ်ားအတြက္ အျမင့္ဆံုးရႏိုင္သည့္ ရာထူးတာ၀န္ ျဖစ္ပံုရပါသည္။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ကေနဒါ၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ တျခားေသာ ဖြံ႔ၿဖိဳးသည့္ႏိုင္ငံမ်ားက လက္မေႏွးၾကပါ။ ထက္ျမက္ သည့္ ပညာတတ္လူငယ္မ်ားႏွင့္ သူတို႔၏ ကၽြမ္းက်င္မႈမ်ားကို အခြင့္ေကာင္းယူ၍ အလ်င္အျမန္ ေကာက္ယူေျမႇာက္စားခဲ့ ၾကပါသည္။ ကမၻာေပၚတြင္ ျမင့္ၿပီးသား သူတို႔၏ အဆင့္အတန္းေနရာကို ဆက္လက္ထိန္းသိမ္း အသာစီးယူႏိုင္ေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့ၾကပါသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ - ကေနဒါ လူ၀င္မႈစနစ္ကို အမွတ္ေပးစနစ္သဖြယ္ လုပ္ထားၿပီး ေထာင္ေပါင္းမ်ား စြာေသာ ပညာတတ္မ်ား၊ ကၽြမ္းက်င္ပညာရွင္မ်ားကို ႏွစ္စဥ္ေခၚယူ၍ အၿမဲတမ္းေနထိုင္ခြင့္ေပးျခင္း၊ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ သတ္ မွတ္ေပးျခင္း ျပဳေနၾကပါသည္။

ထိုႏိုင္ငံမ်ားမွ ဘြဲ႔ရလာၾကသူ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားကို မူ၀ါဒေရးရာ အႀကံေပးမ်ား၊ သုေတသနမႉးမ်ား၊ အငယ္တန္းအရာရွိမ်ား အျဖစ္ အိမ္ရွင္အစိုးရႏွင့္ အစိုးရက ေထာက္ပံ့ထားသည့္ အဖြဲ႔အစည္း ဌာနမ်ားတြင္ သိမ္းသြင္းစုေဆာင္း ေနရာခ် ထားေပး ေနၾကၿပီ ျဖစ္သည္။ တခ်ဳိ႕မွာ ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းမ်ားအတြင္း ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားအျဖစ္ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ ေနၾကသူမ်ားလည္း ရွိေနသည္။

ငယ္ရြယ္၍ ထက္ျမက္ေသာ ျမန္မာလူငယ္မ်ားကို ေနရာေပး သိမ္းသြင္းခန္႔ထား၍ အ႐ႈံး မရွိေၾကာင္းကို ထိုႏိုင္ငံမ်ားက သိၾကသည္။ ရရွိႏိုင္သမွ်ေသာ လူသားအရင္းအျမစ္ကို တန္ဖိုးထား၊ အသံုးခ်ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြက္ အေတာ္ဆံုးႏွင့္ အထက္ျမက္ဆံုး လူငယ္မ်ားကို ထိန္းသိမ္းေမြးျမဴထားလိုလွ်င္ အစိုးရႏွင့္ အတိုက္အခံ အင္အားစု ႏွစ္ဘက္စလံုးက ပိုမို အေရးတယူ ေဆာင္ရြက္သင့္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ လတ္ဆတ္သည့္ အေတြးအျမင္သစ္မ်ားကို လက္ကမ္းႀကိဳဆိုၾကရန္ လိုအပ္ေနၿပီ ျဖစ္ပါသည္။

စိုင္းစိုး၀င္းလတ္ေရးသားသည့္ Burma’s Wasted Intellectual Potential ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ျပန္ဆို ေဖာ္ျပပါသည္။
စိုင္းစိုး၀င္းလတ္သည္ ကေနဒါႏိုင္ငံ၊ ဘာနာဘီရွိ ဆိုင္မြန္ ဖေရဇာတကၠသိုလ္တြင္ (Simon Fraser University) တြင္ ပထ၀ီ အဓိကျဖင့္ ဘြဲ႔လြန္ေလ့လာေနသူ Ph.D. ေက်ာင္းသားတဦး ျဖစ္ပါသည္။

[+/-]Read More...

[+/-]Summary only...

ေရေၾကာင္းအျငင္းပြားလည္း ျမန္မာက ဓာတ္ေငြ႔ ဆက္ရွာမည

မဇၩိမသတင္းဌာန
ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 05 2008 14:46 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္


နယူးေဒလီ။ ။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က အျပင္းအထန္ ကန္႔ကြက္ခဲ့ေသာ္လည္း ျမန္မာသည္ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္ရွိ ဓာတ္ေငြ႔ရွာေဖြမႈကို ဆက္လုပ္မည္။

ဤအေၾကာင္းကို ျမန္မာႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီးဌာန အရာရွိတဦးကို ကိုးကား၍ ေအပီသတင္းဌာနက ေရးသား ေဖာ္ျပထားျခင္း ျဖစ္သည္။

“က်ေနာ္တုိ႔ ဓာတ္ေငြ႔ရွာေဖြေရး လုပ္ငန္းေတြကို ရပ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါက ျမန္မာ ေရပိုင္နက္ထဲမွာ လုပ္ေနတာပါ” ဟု ျမန္မာအရာရွိက ေျပာသည္။

ေရတပ္သေဘၤာမ်ားကို ျမန္မာေရပိုင္နက္အတြင္း ေစလႊတ္လိုက္သည့္အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ကို တရားဝင္ ကန္႔ကြက္ထားေၾကာင္းႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ သံအမတ္ၾကီးကို ႏိုင္ငံ၏ ၿမ့ဳိေတာ္သစ္ ေနျပည္ေတာ္သို႔ ဆင့္ေခၚကာ ျမန္မာစစ္အစိုးရ၏ ကန္႔ကြက္လႊာကုိ ေပးအပ္ခဲ့ေၾကာင္းျဖင့္ ထုိအရာရွိက ဆက္ေျပာသည္။

“က်ေနာ္တို႔ ေရပိုင္နက္အတြင္း ေရတပ္သေဘၤာေတြ က်ဴးေက်ာ္ ဝင္ေရာက္လာတဲ့အတြက္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏိုင္ငံကို သတိေပးခဲ့ပါတယ္” ဟု အဆိုပါ အရာရွိ ေျပာစကားကို ကိုးကားကာ ေအပီက ေရးသားသည္။

ဘဂၤလား ပင္လယ္ေအာ္အတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံက ဓာတ္ေငြ႔ ရွာေဖြေနမႈမ်ားကို ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အစိုးရက တနဂၤေႏြေန႔က ကန္႔ကြက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ဤသို႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ေရတပ္သေဘၤာမ်ား မိမိတို႔ ေရပိုင္နက္အတြင္း က်ဴးေက်ာ္ဝင္ေရာက္ လာခဲ့သည္ဟု ျမန္မာအစိုးရ၏ ေျပာဆိုမႈ ေပၚထြက္လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ျမန္မာသေဘၤာမ်ား ဓာတ္ေငြ႔ ရွာေဖြေနမႈမ်ားကို ကန္႔ကြက္သည့္အေၾကာင္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီးဌာန အၾကံေပးပုဂၢိဳလ္က ယခုလ ၂ ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာသံအမတ္ၾကီးကို ဆင့္ေခၚကာ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ အဆုိပါ ေရနံသဘာဝဓာတ္ေငြ႔ ရွာေဖြမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနသည့္ ေနရာသည္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ေရပိုင္နက္အတြင္း က်ေရာက္ေနေၾကာင္း သံအမတ္ၾကီးကို ေျပာၾကားခဲ့သည္။

“ဒီျပႆနာကို သံတမန္ေရး နည္းလမ္းအရ ေျဖရွင္းသြားဘုိ႔ က်ေနာ္တို႔ ၾကိဳးပမ္း အားထုတ္သြားမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို ကာကြယ္ဘို႔အတြက္ ဘာမဆိုလုပ္မယ္ ဆိုတာကိုလည္း နားလည္ထားဘို႔ လိုပါတယ္” ဟု ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီးဌာန အၾကံေပးပုဂၢိဳလ္ အစ္ဖ္တက္ခါ အာမက္ ေခ်ာင္ဒရီ (Iftekhar Ahmed Chowdhury) က ေျပာသည္။

ပင္လယ္နယ္နိမိတ္ အျငင္းပြားမႈကို ေျဖရွင္း ၿပီးစီးသည္အထိ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ ရွာေဖြေရးလုပ္ငန္းမ်ား ရပ္တန္႔ထားကာ ျမန္မာေရယာဥ္မ်ားအားလံုး ခ်က္ခ်င္း ျပန္လည္ ထြက္ခြာသြားရန္လည္း ဒါကာက ျမန္မာႏိုင္ငံကို တိုက္တြန္းခဲ့ေၾကာင္းျဖင့္ ေခ်ာင္ဒရီက ဆိုသည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ေရတပ္သည္ အဆိုပါ အျငင္းပြားေနေသာ ေဒသတြင္ ေစာင့္ၾကပ္ ၾကည့္ရႈေနေၾကာင္းျဖင့္လည္း သူက ေျပာသည္။

သို႔ေသာ္ ျမန္မာေရယာဥ္မ်ားသည္ ဘဂၤလား ေရပိုင္နက္အတြင္း က်ဴးေက်ာ္ဝင္ေရာက္ျခင္း မရွိခဲ့ေၾကာင္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ျမန္မာသံအမတ္ၾကီး ဦးေဖသန္းဦးက ဝါရွင္တန္အေျခစိုက္ အေမရိကန္အသံ ျမန္မာပိုင္း အစီအစဥ္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံု ေမးျမန္းခန္း တခုတြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။

“က်ေနာ္တို႔ က်ဴးေက်ာ္ ဝင္ေရာက္ခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဓာတ္ေငြ႔ရွာေဖြေရး လုပ္ငန္းေတြကို က်ေနာ္တို႔ စီးပြားေရးဇုံအတြင္း လုပ္ေနတာပါ” ဟု ဦးေဖသန္းဦးက အေမရိကန္အသံ ျမန္မာပိုင္း အစီအစဥ္ကို ေျပာသည္။

တဖက္ႏွင့္ တဖက္ အျပန္အလွန္ ေတာင္းဆို ေျပာၾကားေနမႈမ်ားအေပၚ ႏွစ္ဖက္လံုးက သေဘာမတူၾကေသးပါ။

“က်ေနာ္တုိ႔ ဒီျပႆနာကို သံတမန္ေရး လမ္းေၾကာင္းကတဆင့္ ေဆြးေႏြးသြားမွာပါ” ဟု ျမန္မာသံအမတ္ၾကီးက ေျပာသည္။

နယ္နိမိတ္ သတ္မွတ္ေရးကိစၥကို ဒါကာၿမ့ဳိတြင္ လာမည့္ ဒီဇင္ဘာလ ၁၆-၁၇ ရက္ေန႔မ်ား၌ ႏွစ္ဖက္ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရန္ သေဘာတူညီခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။

[+/-]Read More...

[+/-]Summary only...

အေရးၾကီးျပီ ေသြးနီးၾကစို႔

ကဲ...ညီေနာင္တို႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ကေတာ့ စစ္ေခၚသံေပးလိုက္ပါျပီ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဘာလုပ္ၾကမလဲ။ လက္နက္မဲ့ ျပည္သူေတြကို အၾကမ္းဖက္ႏွိမ္နင္း ပစ္ခတ္ႏုိင္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရဲ႔ တပ္မေတာ္ ၾကီး ဘာဆက္လုပ္မလဲ။ ေရွ႔တိုးမလား ေနာက္ဆုတ္မလား။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တပ္ခ်ဳပ္ၾကီး ေအာ္ေအာ္ ေနတဲ႔ ေခတ္မွီတပ္မေတာ္ ၾကီးရဲ႔ တိုက္စြမ္းရည္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစြမ္းရည္ ကိုမ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႔ၾကရေတာ့မယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ျပည္ပနဲ႔ ေဆာ္ရေတာ့မယ္ ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ႏုိင္ငံပဲႏုိင္ခ်င္တာေပါ့။ အခုထိပ္တိုက္ေတြ႔ရ မွာက ယိုးဒယားမဟုတ္ဘူးေနာ္။

ဒီအခ်ိန္မွာ တစ္ခ်ိန္ကဘာေတြပဲျဖစ္ခဲ့ျဖစ္ခဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ စည္းလံုးၾကရပါလိမ့္မယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏုိင္တဲ့ဘက္က ကိုယ့္ႏုိင္ငံေတာ္အတြက္ အလုပ္လုပ္ၾကရပါလိမ့္မယ္။ စက္တင္ဘာ အေရးအခင္း နအဖ ရဲ႔ လက္နက္မဲ့ျပည္သူေတြအေပၚရက္စက္ မွုကိုကမၻာသိေအာင္ လုပ္ႏုိင္ခဲ့တဲ႔ အြန္လိုင္းမီဒီယာေတြ အေနနဲ႔ ဒီအခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံေတာ္အတြက္ တစ္သားတည္းတစ္ေသြးတည္း ညီညြတ္မွုကိုျပၾကပါစို႔။ အခ်င္းခ်င္း ရန္ျဖစ္တာကို ခဏရပ္ျပီး။ အမိေျမအတြက္ အလုပ္လုပ္လိုက္ၾကရေအာင္ဗ်ာ။

စပါးတစ္ပင္
ယူလွ်င္မေက်
တို႔ေျမတစ္လက္မ က်ဴးကမခံ
ရန္တံု႔ျပန္အံ့။
ေမာင္မင္းယာ

[+/-]Read More...

[+/-]Summary only...