ျပည့္စုံေသာ လူသားဘ၀(Person Hood -The art of being fully human)
ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ဒုိင္ယာရီေလးထဲမွာ အလြန္ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔တဲ့ ကမၻာႀကီး နဲ႔ လူသားေတြရဲ႕ အေၾကာင္းကုိျပည့္စုံေအာင္ေဖၚျပႏုိင္မွာမဟုတ္ ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ေသးငယ္တဲ့ႀကဳိးပမ္းအားထုတ္မႈ နဲ႔ ျပည့္စုံေသာ လူသားဘ၀ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကုိေဖၚက်ဴးရာမွာ အခက္အခဲမ်ားစြာေတြ႕႐ွိရပါ တယ္၊ဒါေၾကာင့္ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ တင္ျပခ်က္ေတြဟာ အေျခခံသေဘာတရား မွ်ေလာက္သာျဖစ္ပါတယ္၊ကြၽန္ေတာ့္ရည္႐ြယ္ခ်က္ကေတာ့ စိတ္၀င္စား သူမ်ားအတြက္ မိမိတုိ႔လက္လွမ္းမွီႏုိင္သေလာက္ ဆက္လက္ေလ့လာ ႀကိဳးစားၾကမယ္ဆုိရင္ သာယာခ်မ္းေျမ႕ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ လူသားဘ၀ကုိရ႐ွိ ေစလုိတဲ့ ဆႏၵျဖစ္ပါတယ္။လူတစ္ေယာက္ရဲ့ အသိဥာဏ္နဲ႔ အေတးြအေခၚ ဆုိတာကလည္း ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀မွာ အသိဥာဏ္ မရင့္က်က္ခဲ့ပါဘူး၊ တျဖည္းျဖည္း အ႐ြယ္ေရာက္လာေတာ့မွ သင္ယူမွတ္သားမႈ စူးစမ္းဆင္ျခင္ မႈေတြျပဳလုပ္ရင္း အသိဥာဏ္ တုိးတက္ရင့္သန္လာျခင္းျဖစ္ပါတယ္၊သဘာ၀ ေလာကႀကီးထဲမွာ အစိတ္အပုိင္းတစ္ခုအေနနဲ႔ ပါ၀င္ေပါက္ဖြါးလာရတဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ ဆုိတာ ဒီလုိပါလားလုိ႔ တျဖည္းျဖည္း သေဘာ ေပါက္လာပါတယ္၊တခ်ိဳ႕မွာ မ်ိဳး႐ိုးဗီဇအားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ ဥာဏ္ ရည္နိမ့္က်တာမ်ိဳးဆုိရင္ေတာ့ ခြၽင္းခ်က္ထားရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ကြၽန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာက ခြၽင္းခ်က္ေတြေခတၱဖယ္ထားၿပီး မ်ိဳးေစ့ေကာင္း ေရခံ ေျမခံေကာင္းမွာ ေပါက္ရတဲ့သစ္ပင္လုိ အသီးအပြင့္ေတြေ၀ဆာႏုိင္တဲ့ အေျခ အေနမ်ိဳးေပၚမွာ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ၾကည့္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္၊မ်ိဳးေစ့မွန္ရင္ အပင္ သန္ရမယ္လုိ႔ ဆုိလုိပါတယ္။
လူသားတစ္ဦးအေနနဲ႔ ေမြးရာပါျပ႒ာန္းခ်က္ ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြ ပါမလာပါဘူး၊ဘုရင္ျဖစ္ရမယ္ လူဆုိးျဖစ္ရမယ္ လူခ်မ္းသာျဖစ္ရမယ္ ဆင္းရဲမြဲေတသူျဖစ္ရမယ္ စသည္ေတြ ဘာတစ္ခုမွ ေမြးရာပါမဟုတ္ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ သူျဖတ္သန္းရတဲ့ေခတ္ကာလ အေျခအေနနဲ႔ သူ႕ပတ္၀န္းက်င္ အေလ်ာက္ ျပ႒ာန္းခံဘ၀ကုိေရာက္သြားတတ္ပါတယ္၊ေလာကက်င့္၀တ္ ေတြ စည္းမ်ဥ္းေတြ ေအာက္မွာေနရင္းထုိင္ရင္း အုပ္ခ်ဳပ္ခံဘ၀နဲ႔ မလြတ္လပ္သူတစ္ဦး ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္၊အလားတူပဲ လြဲမွားတဲ့ အယူ အစြန္းေရာက္တဲ့ ဘာသာေရးယုံၾကည္မႈ ေႏွာငၾ္ကိဳးေတြနဲ႔လဲ တုတ္ေႏွာင္ ထားျခင္းခံရတတ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အ၀တ္အထည္တစ္ခုကုိ ေဆးအေရာင္ဆုိးခ်င္ရင္ ဦးစြာ အညစ္အေၾကး ေခ်းေညွာ္ကင္းစင္ေအာင္ ေလွ်ာ္ဖြပ္ၿပီးမွ လုိရာေဆး ေရာင္ဆုိးရသကဲ့သုိ႔ မိမိမွာ လာေရာက္စြဲၿငိေနတဲ့ အစြန္းအထင္း အညစ္ အေၾကး နဲ႔ ေႏွာင္ႀကိဳးေတြကုိ အရင္ဆုံးျဖဳတ္ပယ္႐ွင္းလင္းရပါလိမ့္မယ္၊ အဲဒီအခါ မိမိရဲ႕ ပုဂၢလဘ၀ မူလ ပကတိအေျခအေနမွန္ ျပန္လည္ရ႐ွိႏုိင္ ပါတယ္၊ထုိပုဂၢိဳလ္အေနနဲ႔ နဂုိရ္ပုံမွန္ျဖစ္လာတယ္ဆုိပါေတာ့၊ဆုိလုိတာ ကေတာ့ ျပ႒ာန္းခံဘ၀မွာ လူဟာ မိမိနဂုိရ္႐ွိရင္းစြဲ အရည္အေသြးေတြ ေမွးမွိန္ေနတတ္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္၊ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ အေရာင္ဆုိးမႈ ေလာင္းရိပ္ ေပးမႈေတြေအာက္မွာ အသိဥာဏ္မပြင့္လင္း အေရာင္မထြက္ႏုိင္ျဖစ္ေနတတ္ ပါတယ္၊ဒါကုိ ဒႆနပညာ႐ွင္တခ်ိဳ႕က ပုဂၢလဘ၀ ေပ်ာက္ဆုံးေနျခင္း လူသားဘ၀ အဓိပၸါယ္ကင္းမဲ့ေနျခင္းလုိ႔ ဖြင့္ဆုိၾကပါတယ္။
အေမရိကန္ႏုိင္ငံမွာ ေက်းကြၽန္စံနစ္ ဖ်က္သိမ္းခ်ိန္က လြတ္လပ္ ခြင့္ရတဲ့ ေက်းကြၽန္ေတြဟာ ငုိေၾကြးခဲ့ၾကတယ္တဲ့၊ကြၽန္ဘ၀နဲ႔ ေနသားက် ေနေတာ့ သုတုိ႔ဘာသာ မရပ္တည္ႏုိင္ၾကဘူး၊အရာရာမွာ အ႐ွင္သခင္ကုိ အားထားမွီခုိလာတဲ့အတြက္ ပုဂၢလဓိ႒ာန္ ႐ွင္သန္မႈမျပဳႏုိင္ၾကဘူး၊ဒီသေဘာ ဟာ လူသားတစ္ေယာက္သည္ လက္ေအာက္ခံဘ၀ အမွီအခုိတစ္ခုခုု ေအာက္မွာ ေရာက္႐ွိေနမယ္ဆုိရင္ မိမိရဲ႕ ပင္ကုိယ္စြမ္းရည္နဲ႔ လြတ္လပ္မႈ ေပ်ာက္ဆုံးေနတဲ့သေဘာပါပဲ၊လူသည္ လြတ္လပ္သူျဖစ္မွသာ ပကတိ အ႐ွိအတုိင္း အရည္အခ်င္းနဲ႔ စြမ္းရည္ေတြ ထြက္ေပၚလာႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လုိက်င့္ႀကံ ေနထုိင္သင့္ပါသလဲ။
ယုံၾကည္မႈနဲ႔ က်င့္၀တ္ ( Belief and Ethics ) ကုိကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လုိ ပုိင္းျခား နားလည္သင့္ပါသလဲ၊ေလာက က်င့္၀တ္ စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္း ဥပေဒ ေတြကုိလဲ ပစ္ပယ္လုိ႔မသင့္ပါဘူး၊မိမိ ယုံၾကည္ရာ ဘာသာေရး ဆုိတာကလဲ ေလာကရဲ႕ အစိတ္အပုိင္းထဲမွာမုိ႔ ျပဳသင့္ျပဳထုိက္တဲ့ အပုိင္းေတြ ကုိေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ လုိက္နာက်င့္သုံးၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ေလာကရဲ႕ စည္းအျပင္ ဘက္ထြက္ေနလုိ႔ မရတဲ့ လူသားဘ၀ဟာ ေလာကထဲမွာပဲ က်င္လည္ၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။လူ႕ေဘာင္ အဖြဲ႕အစည္းကုိ အက်ိဳးျပတဲ့ ပရဟိတလုပ္ငန္းမ်ိဳးေတြကုိေတာ့ အားေပးသင့္ပါတယ္။
ေ႐ွးေခတ္က လူသားတခ်ိဳ႕ လုပ္ခဲ့တဲ့ နတ္ကုိးကြယ္မႈ ယာဇ္ပူေဇာ္ ပသမႈ အသက္ကုိ စေတးၿပီးယာဇ္ပူေဇာ္မႈမ်ိဳးေတြဟာ လုံး၀မျဖစ္သင့္ပါဘူး၊ ယခုေခတ္ထဲမွာလည္း အသက္ အုိးအိမ္ စည္းစိမ္ဥစၥာ သား မယား စသည္ ေတြစြန္႔ရင္ ျမင့္ျမတ္သူျဖစ္မယ္ဆုိတဲ့အယူူ၊စြန္႔လႊတ္ အနစ္နာခံရင္ ေနာင္ တစ္ခ်ိန္ ေနာင္ဘ၀ ေကာင္းက်ိဳး႐ွိမယ္ဆုိတဲ့ အယူမ်ိဳးေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား က်န္႐ွိေနပါေသးတယ္၊ဒါေတြဟာ အယူသီးတဲ့ ယုံၾကည္ကုိးကြယ္မႈ အမွားေတြ၊ စိတ္ကူးယဥ္နယ္ပယ္က မေရရာမေသခ်ာတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေပး ခံရမႈေတြ ေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္၊မိမိ ကုိယ္မိမိ အားကုိးရမည့္အစား သူတပါး အေပၚမွီခုိအားထားျခင္း၊လက္ေတြ႕မ်က္ေတြ႕ မက်တဲ့ တန္ခုိး႐ွင္မ်ားထံ ပူေဇာ္ပသရင္ ဆုေတာင္းျပည့္မယ္ ဆုိတဲ့အယူအစြဲ ႐ွိျခင္းေတြဟာ လူသားရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္စြမ္းရည္ကုိ ဆုံး႐ႈံးေစၿပီး တန္ဖုိး႐ွိတဲ့ လက္႐ွိလူသားဘ၀ကုိ အဓိပၸါယ္မဲ့ျဖစ္သြားေစပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ အဲဒီလုိ အသိမွား အျမင္မွားေတြ မျဖစ္ရေအာင္ မွန္ကန္တဲ့ အေတြးအေခၚနဲ႔ အသိÓဏ္ကုိ အသုံးျပဳ သုံးသပ္ဆင္ျခင္ၿပီးမွ လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္တဲ့ အက်ိဳးျပဳလုပ္ငန္းေတြကုိ လုပ္ေဆာင္သင့္ပါတယ္၊ ဒႆန ပညာ႐ွင္ စာေရးဆရာႀကီးတခ်ိဳ႕ကေရးခဲ့ဘူးပါတယ္၊ေလာကမွာ ေကာင္းမႈမေကာင္းမႈ ဆုိတာ လူတစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အျမင္မတူျခင္းရဲ႕ အျခားေသာ အမည္နာမ ေ၀ါဟာရ ျဖစ္ေၾကာင္း၊အဓိပၸါယ္ တစ္မ်ိဳးထည္း ဖြင့္လုိ႔မရေၾကာင္း၊တကယ္ေတာ့ လူသားဘ၀မွာ လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္လုိ႕ လုပ္ေဆာင္ရတဲ့ အေျခအေနေတြသာ႐ွိေၾကာင္း၊စင္စစ္ လူသားေတြဟာ မလုပ္မျဖစ္တဲ့ အရာကုိသာ လုပ္ေဆာင္ရတာျဖစ္ေၾကာင္း၊အမွားအမွန္ အေကာင္းအဆုိး စသည္ေတြဟာ တကယ့္ ပစၥဳပၸန္ ပကတိ အေျခအေန ေပၚမွာ မူတည္ေၾကာင္း ဖြင့္ဆုိခဲ့ပါတယ္၊အမွန္တရားဆုိတာ အျဖစ္မွန္ကုိ သိျမင္ျခင္းပါပဲ။
ေမာင္ပညာ
